> 
42 TJEBBES, KOOIMAN, ERFELIJKHEIDSONDERZOEKINGEN BĲ BOONEN. 
blauwgrijs, bruinzwart en roodgrijs, en werkt geheel op dezelfde 
manier, wanneer hij homozygoot aanwezig is, als wanneer hij, naar 
uit de F3 op te maken valt, hetorozygoot voorkomt. Naast zwart 
met Z staat paars zonder Z, naast blauwgrijs met Z staat violet 
zonder Z, naast bruinzwart met Z staat rood zonder Z, naast 
roodgrijs met Z het ongerealiseerde lichtrood zonder Z. De ge- 
vonden getallenverhoudingen, afgeleid uit de splitsing in F3, van 
zz: ZZ: Zz zijn 5:15:12, wat in het geheel niet klopt met de 
verwachting 1:1:2. Het komt mij daarom waarschijnlijk voor, dat 
er twee gelijkzinnige versterkingsfactoren, Z en Zi aangenomen 
moeten worden, beide zoowel in hetero- als in homozygoten toe- 
stand werkzaam. Theoretisch volgt hieruit, dat dan 1/16 in de F3 
constant zonder zwart moet zijn; 7/16 geeft in de F3 uitsluitend 
planten met versterking, en 8/16, of de helft der nummers met 
gekleurde zaadhuid moet in die generatie individuen zonder zwart 
afsplitsen. Dat afsplitsen geschiedt bij 4/16 in de verhouding 1:1 
en bij een even groot deel in de verhouding 1:3. Het spreekt 
vanzelf, dat bij zulke kleine F3-families als waarvan hier gebruik 
gemaakt werd, deze verwachting slechts onvolledig aan de feiten 
getoetst kan worden. De gegevens zijn bovendien nog incompleet 
doordat de witzadige planten zich aan de telling onttrekken; bij 
die planten ontbreekt elk criterium, of een kleurversterking aan- 
wezig is of niet. Zeer waarschijnlijk zijn derhalve van de gevonden 
getallen 5:15:12 het eerste en tweede iets te groot en het derde 
iets te klein; vooräl wanneer men bedenkt dat bij een kleine Fs 
een splitsing 1:3 dikwijls onzichtbaar moet blijven. Dit in aan- 
merking genomen, acht ik het zeer aannemelijk, dat inderdaad de 
| verhouding 1:7:8 aanwezig is. Dat van de splitsende nummers 
een deel volgens l:1 splitst (b.v. nos 1 stellig en nos 14, 41, 8en 
anderen met groote waarschijnlijkheid) en een ander deel volgens 
1:3 (n°. 28 en vele anderen) versterkt mij ook zeer in mijne opinie, 
die echter pas door aankweek van een groote Fy en kruisingen 
met andere individuen te bewijzen zou zijn. 
De werking van S en Bl op peul en bloem is in de tabel zoo 
duidelijk na te gaan, dat verdere uitleg overbodig is. Anders is 
het echter met de zaadhuid, waar de zaak bovendien nog wordt 
gecompliceerd door de activiteit van de versterkingsfactoren. Ik 
geef hieronder een overzicht van de mogelijke kleuren en de 
