74 BOEKBESPREKING, 
een insnoering ontstaat. Schematisch dus zoo: de beide chromo- 
somen van de geminus in Fig. 2. I beginnen uit elkaar te gaan, de 
achromatische draden zijn aan het rechter-uiteinde aangehecht. 
Door de trekking worden de deelen b uit elkaar gerukt, verlengen zich 
dus terwijl de stukken a nog aaneenkleven (II) tot 
ten slotte (III), bij het overwinnen van den laatsten 
weerstand, de eindinsnoeringen e ontstaan. 
a - Nu is het eenigszins zonderling, dat TiscHLER 
M: blijkens zijn referaat over SAKAMURA’S artikel in het 
Zschr. f. ind. Abstlehre Sept. 1920, daarin „der 
erste ernsthafte Versuch” ziet om „die Chromosomen 
als aus kleineren Einheiten, Chromomeren, auf- 
gebaut zu zeigen,” want hoewel de auteur zegt, dat 
nS DA AE deze insnoeringen typisch en constant zijn, zegt hij uit- | 
der eind-in- drukkelijkl.c.p. 195: „diese mechanischen Wirkungen 
snoeringen e. werden in jeder Generation wiederholt und die Chro- 
mosomen weisen die konstante Einschnürung in sich auf.” Wel 
zegt de auteur „nun ist wohl möglich, dasz die M-Chromosomen ‘ 
durch die stärkere Tension an den Einschnürungsstellen in zwei 
oder drei Stücke geteilt werden, und dasz die nicht-x ploide Ver- 
änderung der Chromosomenzahl dadurch entsteht” en voegt, aan 
de vermelding, dat Merz bij Drosophila-soorten de vermeerdering 
van het aantal chromosomen door dwarsdeeling der ingesnoerde 
chromosomen bevestigt, als noot toe: „Es wäre nicht unmöglich, 
dasz die Einschnürung auch mit der von MORGAN und seinen 
Schülern hervorgehobenen Erscheinung „crossing over” in enger 
Beziehung steht,” maar deze 2 of 3 stukken, waarin de chromo- 
somen, door breken, op de ingesnoerde plaatsen uitéén kunnen 
vallen, zijn toch ten eenenmale onvoldoende om een chromo- 
merenstructuur zooals MoRGAN's verondersteld „linear arrangement” 
der genen vereischt, op te leveren 1). 
1) SAKAMURA onderscheidt 4 typen van insnoeringen: 
1. Het gewone moeielijk zichtbare. 
2. Het Oenothera-type (Die Querlichtlinie). 
3. Het Drosophila-type (sterke ophooping van het chromatine aan 
de einden der chromosomen, nu en dan zandglasachtig). 
4. Vicia-type (de typische insnoering). 
Bij het chloraliseeren van de worteltoppen van Zea Mays komt eerst het 
Drosophila. en dan het Vicia-type te voorschijn. 
