78 BOEKBESPREKING. 
sante resultaten te verkrijgen zijn, behooren wel de visschen. Dat 
het kruisen van bepaalde aquariumvisschen belangwekkend kan 
zijn, leerde GERSCHLERS onderzoekingen met Xiphophorus en Pla- 
typoecilius. En in dezelfde groep der Cyprinodonten heeft SCHMIDT 
thans een onderzoek verricht, dat de moeite waard is. Van Lebistes 
reticulatus bezat SCHMIDT twee vormen van mannetjes: vorm A 
voornamelijk zich onderscheidend van vorm B door het gemis 
van een zwarte vlek, die B op de rugvin had, en bovendien in. 
enkele andere opzichten verschillend (kleur der roode vlekken en 
hun verspreiding). Bovendien beschikte hij over wijfjes, behoorend 
bij de stam der ongevlekte-rugvin-dieren. 
Kruising van een B-mannetje (gevlekt) met een wijfje gaf 36 Fr 
mannetjes, alle met de vlek op de rugvin en 42 F;-wijfjes. De F;- 
mannetjes hadden dus volkomen het B-type. Uit deze F;,-dieren 
werden Fo- tot F,-generaties doorgekweekt, en geen van de 998 
individuën dezer nakomelingschappen gaf een splitsing in het 
vlek-kenmerk te zien. Het scheen dus alsof een afwijking van 
MENDEL gevonden was en een eigenschap na bastaardeering niet 
splitste. - 
Terugkruising van een F;-mannetje meteen A-wijfje gaf eveneens 
uitsluitend gevlekte mannetjes (70 individuën); terugkruising van 
Fo-mannetjes met A-wijfje hetzelfde (133 exemplaren). | 
Daarentegen gaf paring van een Fj-wijfie met een A (ongevlekt) 
mannetje steeds uitsluitend ongevlekte & nakomelingen (265). En 
paring dezer terugkruisingsproducten onderling ook alleen A-man- 
netjes (67). 
Plasmatische erfelijkheid is hier wel buitengesloten, en daarom 
meent SCHMIDT terecht, dat het voor de hand ligt aan te nemen, 
dat de vlekfactor, die een typisch secundair geslachtskenmerk 
veroorzaakt, gelegen zal zijn in een geslachtschromosoom van 
het mannetje. Stel dat het wijfje XX is) en het mannetje XY, 
dan kan indien het 4 den vlekfactor bezit, dit XY1, zonder vlek- 
factor XY geschreven worden. Dan geeft: 
XX X XY! = XX + XY1 (uitsluitend vlek-manneties) 
XX NY, XX + XY (uitsluitend A-mannetjes). 
De F, etc. wijfjes zijn dus altijd identiek met de vrl. stamvorm ; 
de F; etc. mannetjes altijd met hun vaders. 
In ander opzicht heeft SCHMIDT zijn proeven een interessante 
