FETE 
BOEKBESPREKING. 83 
namelijk, omdat sommige eugenisten, vooral DAVENPORT, de 2.8. 
afkeer voor consanguine huwelijken willen verklaren uit een als 
het ware instinctmatige vrees voor een biologisch ongewenschte 
daad. Schr. kan voor deze instinctmatige afkeer geen voldoende 
gegevens vinden. De tegenzin in bloedschendende huwelijken is 
meer een beschavingsproduct en in elk geval niet in de eerste 
plaats eugenetisch. 
Een nog duidelijker eugenetische gedachte zien wij in de maat- 
regelen ter verbetering van de te verwachten nakomelingschap en 
ter verhindering van het ontstaan van minderwaardige kinderen. 
De operaties aan de geslachtsorganen, de vruchtafdrijving en de 
kindermoord vormen tezamen den driebond, die op radicale wijze 
de voor het primitieve denken ongewenschte nakomelingschap af- 
snijdt. Meer humäner is de philosophische eugenetiek van PLATO 
en zijn navolgers, zooals CAMPANELLA. Deze philosophie struikelt 
echter tenslotte over de sociale verhoudingen tusschen individu 
en staat. | 
De geschiedenis der eugenetiek van de oudheid leert het volgende: 
„De natuurlijke neiging tot voortplanten wordt gebreideld door 
de instelling van het huwelijk en wel onder zoodanige omstandig- 
heden, dat bij voorkeur personen daartoe worden bijeengebracht, 
die het best bestand schijnen te zijn tegen den strijd om het bestaan. 
Als waarborgen gelden hiervoor gezondheid en de geschiktheid tot 
het onderhouden van het gezin. In dit opzicht is dus het huwelijk 
op zichzelf een eugenetische factor. 
Hoe meer voorbeelden van eugenetische gedachten en maatregelen 
men aantreft, hoe meer men ziet, dat verstandelijke overwegingen 
bij de voortplanting gaan medespreken. Langzamerhand voeren deze 
overwegingen deels tot hardhandige Spartaansche maatregelen, 
deels tot een philosophisch stelsel, dat tot een utopie voert, die 
tot volkomen onredelijkheid leidt, daar zij slechts blijkt te ver- 
wezenlijken te zijn door geweldpleging aan de meest eenvoudige 
beginselen der zedeleer. Bovendien leidt zij, terwille van de euge- 
netiek, tot verwoesting van het huwelijk en van het gezinsleven.” 
De eugenetiek van den nieuweren tijd is wel niet geheel te 
scheiden van die van de Oudheid, maar vindt toch weer haar 
afzonderlijk ontstaan in de onderzoekingen en theorieën van FRANCIS 
GALTON. GALTON’S statistische biologie evenals zijn eugenetiek 
