90 BOEKBESPREKING. 
BEHR waarschuwt ervoor het gezinsgewijs voorkomen van een 
aandoening steeds aan een genetische oorzaak toe te schrijven; zeer 
goed is mogelijk een tijdelijke kiembeschadiging, zooals bij lues. 
Het komt Ref. voor, dat BEHR verstandig doet, dat hij uit de 
vondst, dat twee gezonde mannen de aandoening hebben over- 
gebracht, geen regel afleidt, al zou het verleidelijk zijn hier aan 
sexeinvloeden te denken. Op drie gewichtige punten is BEHR in 
dit artikel m. i. onduidelijk gebleven; deze zijn: 
a. de correlatie, of het verband met andere parallele ziekelijke 
uitingen (zenuwstoornissen). 
b. de „kiembeschadiging”, die tot het optreden van familiaire 
niet-erfelijke aandoeningen aanleiding is. 
c. de innerlijke verwantschap der verschillende groepen. 
Men staat bij de erfelijke ziekelijke afwijkingen altijd voor het 
vraagstuk, door welke oorzaak zich deze voor de eerste maal 
in de familie hebben gevormd. Voert men het begrip degeneratie 
in, dan moet men dit nader omschrijven. Nu geef ik gaarne toe, 
dat het niet gemakkelijk valt uit de hieromtrent opgestelde hypo- 
thesen een keus te doen, maar het kan op den duur hinderen, 
wanneer men op dit punt in algemeenheden blijft en desondanks 
beschouwingen lanceert, die als axioma worden voorgedragen. Juist 
waar de vragen beginnen, eindigt het artikel van BEHR. Nogmaals, 
het moge voorzichtig zijn, maar dan kan ik zonder nadere toe- 
lichting niet inzien, waarom de verschilleñde groepen onderling 
verwant zijn, wanneer iedere familie er zijn eigen geheel apart 
stempel op zet, een feit dat trouwens voor andere ziekten ook 
reeds bekend is. Ik had ook gaarne vernomen, wat BEHR bedoelt, 
wanneer hij (blz. 473) spreekt over het niet erfelijk zijn van „eine 
erworbene Veränderung des mütterlichen oder väterlichen Keim- 
plasmas, deren Manifestwerden sich in der einen befallenen Gene- 
ration erschöpft und die in der späteren Nachkommenschaft nicht 
wieder erscheint, vorausgesetzt, dass die innere Ursache der Ver- 
änderung, also gewöhnlich eine Erkrankung, nicht mit übertragen 
ist.” De lues is hierbij geen gelukkig voorbeeld, daar wij hierbij 
aannemen, dat de parasiet mede verhuist naar de cellen van het 
embryo via de ouderlijke geslachtscellen of den placentairen bloeds- 
omloop. Waarschijnlijk heeft BEHR zich met het woord kiemplasma 
vergist; zoo niet dan is hij ons nog een uiteenzetting schuldig, 
