92 BOEKBESPREKING, 
gevallen oorspronkelijk als seniele cataract (op vergevorderden 
leeftijd), bij een volgend of ook wel hetzelfde geslacht als praese- 
niele cataract (44—55 j.) en ten slotte bij de vrouwelijke zenuw- : 
lijders meestal tusschen de 25 en 35, bij de mannelijke tusschen 
de 35 en 45 jaar, als vroegste symptoom der ziekte. De kwaal 
zelf is van ernstigen progressieven aard en voert meestal voor het 
50ste jaar tot den dood. 
Volgens HAUPTMANN (Klin. Monatsbl. f. Augenh. Bd LX, April- 
Mai 1918 blz. 576) komt bij verdere familieleden nooit alleen 
congenitale myotonie (abnormale spierspanningen) voor, zoodat de 
kwaal van deze aandoening (THOMSEN) moet worden gescheiden. 
De ziekte openbaart zich in de spieren zoowel door tonische als 
door trophische stoornissen (dystrophie). 
Het onderzoek omvat 38 gevallen in 27 gezinnen, waarbij 29 
personen voor staar behandeld werden. De aandoening trad in 
28 gevallen (over 9 families verdeeld) familiair op. In 4 der ge- 
isoleerde gevallen had een der ouders praeseniele cataract. In 
'tgeheel waren 24 vrouwen en 14 mannen ziek. Mannen zoowel 
als vrouwen brengen den ziekteaanleg over. FLEISCHER heeft niet 
kunnen bewijzen, dat de ziekte in de ascendentie ergens reeds was 
voorgekomen, wel heeft hij in 7 gevallen bloedverwantschap van ver- 
schillende gezinnen kunnen aantoonen, soms 3—6 geslachten terug. 
In 27 gezinnen had 11 maal een der ouders staar (meestal praeseniel). 
De families kenmerken zich verder nog door verhoogde kindersterfte 
in het eerste levensjaar, kinderlooze huwelijken, gering aantal kin- 
deren in latere geslachten. In een stamboom werd gevonden: seniele 
cataract en alcoholisme in de beide eerste generaties; in de derde 
generatie staar (seniel, praeseniel en juveniel), zwakzinnigheid, 
steriele huwelijken; in de vierde generatie hooge kindersterfte, 
myotonische dystrophie, krampen. Behalve cataract komt bij deze 
zenuwziekte een groep symptomen voor, die men kan wijten aan 
stoornis der inwendige secretie (haaruitval, atrophie der geslacht- 
klieren, ontaarding van de schildklier, stoornis van de hypophysis) of 
ook wel aan stoornissen in het autonome zenuwstelsel (vermeerderde : 
zweet-, speeksel- en traanafscheiding) volgens HAUPTMANN, Het is 
bizonder moeilijk voor medici uit te maken, wat nu eigenlijk het 
primaire geërfde substraat is. Zoo zijn de neurologen het nog niet 
erover eens of alle verschijnselen aan deze stoornis der inwendige 
