VAN HYACINTHUS ORIENTALIS L. IN DE HOLL. KULTUREN. 105 
knopvariaties van Grand Maître, nl. Grand Maître giganteus. De 
bollen van de varieteit Nimrod, waarvan ik de worteltjes verkreeg, 
waren afkomstig van 3 apart gekweekte partijen, waarvan er 2 
toebehoorden aan de Frma LEFEBER, te Lisse en 1 aan de Firma 
DAMES EN WERKHOVEN, te Lisse, welke tevens de eigenaresse 
was van de genoemde Grand Maître giganteus. De varieteit Homerus 
behoorde aan den heer C. Does te Voorhout. 
Dikwijls waren de worteltoppen eerst te verkrijgen, door diep 
om de planten den grond voorzichtig weg te nemen, zoodat men 
niet ver meer van het grondwater verwijderd was. Dit heeft echter 
aan de kwaliteit der verkregen worteltoppen geen afbreuk gedaan. 
Nadat mijne onderzoekingen mij in Maart 1919 aangetoond 
hadden, dat het gewenscht was, in het bezit te zijn van materiaal, 
waaraan de reductiedeeling bestudeerd worden kon, besloot ik het 
mij zoo spoedig mogelijk te verschaffen, opdat ik het, ingebed in 
paraffine, in September mede zou kunnen nemen naar Zürich. 
Daartoe was het noodzakelijk, een aantal bollen zóódanig te behan- 
delen, dat de reductiedeeling van het pollen vóór September plaats 
vond, terwijl zij als regel in October of November volvoerd wordt. 
Ik koos voor dit doel de varieteit L'Innoncence wit, waarvan het 
bekend is, dat zij zich zeer gemakkelijk laat „prepareeren.” Hier- 
onder verstaat men, dat de bollen reeds gerooid worden, wanneer 
het loof nog niet afgestorven is, dat zij dan in de schuur aan eene 
vrij hooge temperatuur onderworpen worden, waardoor de tijd- 
stippen van den bloemaanleg en van de daarop volgende reductie- 
deeling vervroegd worden. Door later de planten wederom aan 
bepaalde temperaturen bloot te stellen, bereikt men, dat de bloei, 
in plaats van in Maart of April reeds in Januari of — het liefst — 
reeds voor Kerstmis optreedt. (Men zie: Prof. Dr. A. H. Blaauw: 
Over de periodiciteit van Hyacinthus orientalis. 1920. Mededee- 
lingen van de Landbouwhoogeschool. Deel XVII). 
Reeds den 30 Maart 1919 werden 50 bollen door mij gerooid, 
die wel dikke knoppen hadden, maar nog niet bloeiden. Nadat 
het loof, de bloemtros en de wortels verwijderd waren, werden 
“de bollen te Amsterdam in den Hortus botanicus in bakken, gevuld 
met droog zand geplaatst en daarna, in een thermostaat gedurende 
21 dagen aan een temperatuur onderworpen, die schommelend 
verliep — ervaren kweekers beweren, dat dit aanbeveling ver- 
