Ze dn OT a 
- 
PT ee - 7 
‘ 
VAN HYACINTHUS ORIENTALIS L. IN DE HOLL. KULTUREN. a 
het aantal chromosomen voor Hyacinthus orientalis niet overeen- 
stemden. Op het bovengegeven citaat zal ik herhaaldelijk terug te 
komen hebben. 
2. BESCHRIJVING VAN HYACINTHUS ORIENTALIS VAR. GRAND MAÎTRE. 
Dat zoowel bij planten als bij dieren cellen kunnen voorkomen 
met een aantal chromosomen, afwijkende van het normale, is thans 
algemeen bekend. In betrekking tot dieren werd dit o.a. door 
NACHTSHEIM (1913) voor Apis mellifera en door ARMBRUSTER (1913) 
voor Osmia cornuta gevonden. Betreffende planten is het reeds 
zóó herhaaldelijk aangetoond, dat WINKLER (1916), terwijl hij de 
ontstaansmogelijkheden van tetraploide cellen, tengevolge eener 
enting van Solanum lycopersicum op Solanum nigrum bespreekt, 
op bl. 470 zegt: „Vielmehr finden sich im Körper dieser beiden 
Pflanzen — und sehr wahrscheinlich ist es bei den anderen hö- 
heren Pflanzen auch so —- regelmäszig und normaler Weise zahl- 
reiche Zellen, die in ihren Kernen mehr Chromosomen besitzen 
als der diploiden Zahl entspricht. Und zwar kann die diploide 
Chromosomenzahl um nur wenige Einheiten vermehrt auftreten, 
sie kann aber auch verdoppelt und sogar vervierfacht vorkommen, 
so dasz sich hyperdiploide, tetraploide und oktoploide Zellen am 
Aufbau des Körpers der normalen Pflanze beteiligen.” 
Uitvoerig bericht WINKLER over de vermeerdering der chromo- 
somenaantallen, die hij zelve zoowel bij zijne tetraploide als zijne 
diploide Solanum lycopersicum, vooral in de cellen van merg, 
zetmeelscheede en kollenchym gevonden heeft. En verder vat hij 
verschillende voorbeelden samen, die eveneens wijzen op het 
voorkomen van heteroploide kernen. 
Bekend is ook, dat GUIGNARD (1882) de eerste was, die dit 
verschijnsel ontdekte, terwijl hij den embryozakaanleg van Lilium 
candidum bestudeerde. In de kernplaat van den ondersten kern 
kwamen minstens dubbel zoovele chromosomen voor als in die 
van den bovensten. 
In 1884 telde hij 12 chromosomen in den bovensten en 16 in 
den ondersten embryozakkern van Lilium Martagon. Zijn onder- 
zoek werd in 1891 verder voltooid. GUIGNARD vond nu in den 
ondersten kern van den embryozak van Lilium Martagon en van 
1 
