112 DE MOL, OVER HET VOORKOMEN VAN HETEROPLOIDE VARIETEITEN 
andere Liliumsoorten 16, 20, ja zelfs 24 chromosomen. De beide 
dochterkernen, die door dezen kern gevormd werden, bezaten er 
20 à 24. GuIGNARD schreef in 1891 dit varieeren in het aantal 
chromosomen hieraan toe, dat onderscheiden in de voeding der 
beide embryozakeinden moesten opgetreden zijn, daar de chromo- 
somen even dik en lang waren als vóór de overtallige lengte- 
splitsing. 
Later werd de waarneming van GUIGNARD bevestigd door SAR- 
GANT, terwijl zij ook zijne conclusie aannemelijk achtte. Daarna 
hebben MOTTIER, STRASBURGER en andere onderzoekers hunne 
aandacht herhaaldelijk gewijd aan het opsporen en verklaren van 
deze eigenaardige gedragingen der antipodenkernen in verschil- 
lende planten. | 
Dat door het voorkomen van afwijkende aantallen chromosomen 
in somatische cellen de mogelijkheid geschapen wordt, nieuwe 
vormen langs vegetatieven weg te doen ontstaan, is gebleken uit 
de onderzoekingen van WINKLER (1916), die tengevolge zijner ver- 
schillende entingen van Solanum lycopersicum var. Koning Hum- 
bert met gele vruchten op Solanum nigrum, uit daardoor ontstane 
adventiefknoppen Solanum lycopersicum gigas en Solanum nigrum 
gigas verkreeg. 
Naar de oorzaken van het ontstaan der somatische cellen met 
de heteroploide kernen is reeds lang gezocht. Vooral de bein- 
vloeding van het chromosomenaantal door uzterlike invloeden, 
die hyperchromatische kernen en tengevolge daarvan lengtesplit- 
singen of dwarsdoorsnoeringen doen ontstaan, is door verscheidene 
onderzoekers aan verschillende plantenweefsels nagegaan. Deze 
invloeden kunnen het ook in de hand werken, dat het vormen 
van een celwand na de kerndeeling uitblyft of dat er versmelting 
van twee in eene cel aanwezige kernen optreedt, zoodat poly- 
ploide cellen gevormd worden. Het zou overbodig zijn, de lite- 
ratuur, betreffende deze onderzoekingen verder te vermelden. In 
de werken van vooraanstaande cytologen als STRASBURGER, NEMEC, 
ERNST, TISCHLER en WINKLER is dit voldoende geschied. 
Onder deze beinvloeding door uitwendige omstandigheden spelen 
vooral die, waarbij op cellen en kernen mechanisch ingewerkt 
wordt, een gewichtige rol. Men acht het n.l. zeer waarschijnlijk, 
dat zij het in de eerste plaats zijn, die kernversmeltingen te weeg 
