VAN HYACINTHUS ORIENTALIS L, IN DE HOLL. KULTUREN. 121 
1891 begon men de aldus behandelde bollen in glazen gebouwtjes 
_bloof te stellen aan de zonnewarmte. Tegelijkertijd werd een grooter 
deel van den bolstoel verwijderd, hetgeen eerst met gewone mesjes, 
later met uitsluitend voor dit doel bestemde lepeltjes geschiedde. 
Omstreeks .1898 is men aangevangen, de bollen in het donker te 
leggen in eene vochtige, kunstmatig verwarmde ruimte. Zoo gebeurt 
het thans nog. 
Uit deze beschrijving moge blijken, dat, indien tengevolge van 
eene der besproken factoren nl. verwonding, temperatuursver- 
andering, intensieve voeding, kernen met een heteroploid aantal 
chromosomen konden ontstaan, die, na deeling, het aanzijn gaven 
aan adventiefknoppen, de kans groot was onder de serie bollen 
van Grand Maitre en Generaal de Wet er aan te treffen, die in 
hunne cellen niet het normale aantal chromosomen voerden. 
Aannemende, dat het aantal chromosomen in nauw verband 
staat met de grootte der kernen en cellen en daardoor met den 
heelen habitus der piant, zouden wij, indien de verschillen in 
grootte en gewicht, die zich voordeden bij de serie bollen van 
Grand Maitre en die van Generaal de Wet erfelijk gefixeerd waren, 
te rekenen hebben op eene afname der chromatinemassa in de 
kernen der bollen, die abnormaal klein gebleven waren. Deze 
afname zou zich op eene dusdanige wijze in de kernplaten open- 
baren kunnen, dat er Of minder chromosomen aanwezig waren 
òf chromosomen van geringere afmetingen aangetroffen werden. 
Men zij er aan herinnerd, dat alle 10 bollen der serie Grand 
Maître 2 jaar vrij gegroeid hadden, toen ik ze op kultuurglazen 
zette en dat de 14 bollen der serie Generaal de Wet 3 jaar vrij 
voortgeteeld waren, toen ze door mij in potten geplant werden. 
Verder wijs ik er op, dat zulke klein gebleven bolletjes, zooals 
de ervaring leert, na b.v. 7 jaren nog steeds evenzeer in grootte 
en gewicht ten achter staan bij de normale bollen en dat deze 
toestand zoo bestendigd blijft bij langere teelt. Zij hebben dan 
_wortelkransen tot ontwikkeling gebracht, die in verhouding tot den 
bol abnormaal groot zijn. De bolstoelen en wortels worden dan 
doorgaans aangetast door ziektekiemen, zoodat deze bollen allengs 
sterven en uit de kultuur verdwijnen. Ik ben nog niet in staat ge- 
