126 DE MOL, OVER HET VOORKOMEN VAN HETEROPLOIDE VARIETEITEN 
meende kernplaten aan te treffen met aantallen, varieerende van 
21 tot 27 chromosomen. Dat ook ROSEN een aantal grooter dan 24 
veronderstelt, blijkt uit mijn citaat, betreffende zijn onderzoek 
van 1896. 
Verder kwamen dikwijls chromosomen voor, die geheel of ten 
deele doorgesnoerd waren. Meermalen vond ik in eene zelfde 
kernplaat 2 of 3 chromosomen, die hetzelfde beeld vertoonden, 
als NAWASCHIN (1912) het voor de chromosomen van Galtonia 
candicans, TSCHERNOYAROW (1914) het voor die van Najas major 
en DELONAY (1915) het aangeeft voor eenige Muscari-soorten. 
Zelfs vond ik in eene reeks opeenvolgende coupes steeds van de 
chromosomenparen, voorkomende in boven elkaar liggende kern- 
platen, overeenkomende stukjes er op eenigen afstand van apart 
liggen. Eenmaal vond ik, direct in elkaars nabijheid, 2 kernplaten, 
waarvan de eene 23 en de andere 25 chromosomen telde, waaruit 
licht te besluiten ware geweest, dat beide kernen ontstaan waren 
uit een zelfde moedercel, waarin de somatische deeling zóó ver- 
loopen was, dat de beide lengtehelften van één chromosoom naar 
een pool waren gegaan. 
Dat ik langen tijd zelve niet getwijfeld heb aan de cytologische 
waarde dezer afwijkingen moge blijken uit het feil, dat ik fig. a. 
eerst bedoeld had als een gave kernplaat met 23 chromosomen. 
Toen ik evenwel, aan het einde van mijn onderzoek gekomen 
zijnde, opnieuw de preparaten doorkeek, waarin ik de bedoelde 
aberraties meende gevonden te hebben, kwam ik tot eene geheel 
andere conclusie. Men zie fig. a: terwijl 22 chromosomen onbe- 
schadigd zijn en eene fraaie ligging ter waarneming vertoonen, is 
één klein chromosoom geheel verdwenen. Dat dit door den invloed 
van het microtoommes geschied is, valt niet direct te bewijzen, 
wel echter, dat de kernplaat een weinig met het microtoommes 
in aanraking is geweest, daar een klein chromosoom, ter plaatse 
van het kruisje met een recht vlak en twee scherpe hoeken eindigt. 
Er moet een stukje door het microtoommes afgesneden zijn, want 
zulke scherpe hoeken aan de uiteinden vertoont een normaal 
chromosoom nooit. 
Verder is een ander klein chromosoom ongeveer in het midden 
doorgesneden. Al de kernplaten, die als bewijsmateriaal zouden 
moeten dienen, waren min of meer met het microtoommes in 
