VAN HYACINTHUS ORIENTALIS L. IN DE HOLL. KULTUREN. F27 
aanraking geweest. De beschadigingen hierdoor aangericht, zijn 
dikwijls zóó gering, dat men ze eerst na eenige oefening waarneemt. 
Het gaat zelfs niet aan, te zeggen, dat alle kernplaten, die fraai 
het metaphasestadium vertoonen, een normaal beeld leveren en 
niet geleden hebben indien zij bedekt zijn door eene gelijkmatige 
cytoplasmalaag. In dit geval kunnen wij nog dikwijls chromosomen 
waarnemen, die a, h. w. uit elkaar gerukt en daardoor doorgesnoerd 
schijnen te zijn. 
Tal van dergelijke voorbeelden heb ik gevonden. Slechts in één 
geval, dat ik later bij de varieteit Lady Derby zal vermelden, was 
het mij niet mogelijk eenige beschadiging van de kernplaat te 
ontdekken. 
Een steekhoudend bewijs voor de bewering, dat de stukjes 
chromosoom, die ik in de nabijheid der chromosomen dikwijls 
aantrof, ontstaan waren door beschadigingen, aangericht door het 
microtoommes, ligt wel hierin, dat juist die coupen, waarin vele 
kernplaten aangesneden waren, niet alleen dikwijls minder of meer 
dan 24 chromosomen schenen te bevatten, doch tevens het meest 
deze brokjes vertoonden. Zeer opvallend was dit voor de kern- 
platen, voorkomende in coupen van 3 worteltjes, respectievelijk 
afkomstig van bol n0. 4 der glaskultuur, een bol van de Firma 
KRELAGE (glaskultuur) en een bol van de Firma VELDHUIJZEN VAN 
ZANTEN. In het eerstbedoelde worteltje meende ik telkens kern- 
platen met een aantal chromosomen, varieerende van 21 tot 27 
aan te treffen of met 24 chromosomen en 1, 2 of 3 „satellieten”. 
Daarnaast kwamen echter steeds kernplaten met 24 chromosomen 
voor. In een worteltje van den bol der Firma KRELAGE trof ik, 
zooals ik reeds meedeelde, merkwaardigerwijze eenige op elkaar 
volgende coupen aan — de coupen waren zooveel mogelijk zóó- 
danig in series opgeplakt, dat er geen ontbraken — waarbij telkens 
van twee chromosomen, welke een paar vormden, gelijke brokjes 
een eindje van de chromosomen lagen, waarbij zij behoorden of 
eenigszins op die chromosomen of er nog met een draad van niet 
of minder goed gekleurde chromosomensubstantie aan vast zaten. 
Ik stel mij dit verschijnsel zóó voor, dat eene reeks van boven 
elkaar zich bevindende cellen in den zelfden deelingstoestand 
verkeerde en door het microtoommes zóó getroffen werd, dat de 
snede een hoek met het vlak van de kernplaat maakte; daardoor 
