128 DE MOL, OVER HET VOORKOMEN VAN HETEROPLOIDE VARIETEITEN 
kunnen juist van een paar chromosomen kleine stukjes zijn afge- 
sneden. Dit komt mij vooral waarschijnlijk voor, omdat de stukjes 
telkens werden afgesneden van één der beenen van 2 lange chro- 
mosomen, die aan den buitenkant van de kernplaat lagen, met 
hunne beenen naar buiten gekeerd. 
Het ontstaan der satellietenvormige stukjes in de kernplaat eener 
andere coupe was aldus te verklaren: een lang chromosoom lag 
met de ronde bocht naar boven. Het microtoommes had deze bocht 
ten deele weggenomen, doch niet in hare geheele dikte, zoodat 
het scheen, alsof dit lange chromosoom zich bijna in tweeën 
gesnoerd had. Een ander lang chromosoom in dezelfde kernplaat 
had men gemakkelijk hetzelfde verschijnsel kunnen toedichten, 
doch bij nader onderzoek bleek er een zeer klein brokje chromo- 
soom op het lange been te liggen; dit wekte den indruk, alsof 
twee stukken, die na eene doorsnoering zouden zijn ontstaan, ter 
plaatse dier vermeende doorbraak een weinig naar boven bogen. 
Op grond van langdurige en nauwkeurige onderzoekingen, ver- 
richt met de worteltjes van alle als materiaal gekozen Grand- 
Maitre-bollen meen ik dus te mogen besluiten, dat er noch van 
„satellieten”-vorming, noch van afwijkende aantallen chromosomen 
in de cellen der worteltjes, die ik van de varieteit Grand- Maître 
onderzocht heb, eenige sprake is en dat steeds het aantal 24, ge- 
vormd door 6 korte, 6 middelgroote en 12 lange chromosomen, 
constant voorkomt, zoodat het tenachter blijven in groei der klein 
gebleven bollen toegeschreven moet worden aan physiologische ver- 
schünselen en niet aan cytologische. Tevens zij hier nog vermeld, 
dat ik nimmer eenig verschil in kwaliteit heb kunnen waarnemen 
tusschen de worteltjes, afkomstig van grondkulturen en die, welke 
in waterkulturen ontstaan zijn. Zij waren het mooist indien geen 
aanraking met den pot- of glaswand plaatsgevonden had. 
Toen ik wat verder met mijn onderzoek gevorderd was, heb ik 
van alle varieteiten uitsluitend coupes van 20 « dikte benut. Hierin 
waren sneller goede, ongeschonden kernplaten te vinden. Het 
cytoplasma moest, bij het snijden van zulke dikke coupen, evenwel 
helder, ongekleurd zijn. Dit was niet steeds het geval, wanneer 
de worteltjes met chroomzuur of alcoholijszijn gefixeerd en met 
safranine-gentianaviolet-orange gekleurd waren. De fixatie met 
