130 DE MOL, OVER HET VOORKOMEN VAN HETEROPLOIDE VARIETEITEN 
RUNSBURGER, aangekocht en kweekte ze voort naast de knop- 
variatie met rose bloemen, die bij haar zelve in de kulturen ont- 
staan was. Zeer frappant was nu het verschil in grootte tusschen 
de bloemtrossen der beide partijen. Die van den kweeker RIJNs- 
BURGER waren duidelijk kleiner dan die van de Firma VAN DER MEIN. 
Veel opvallender nog schijnen volgens betrouwbare inlichtingen 
de vormverschillen te zijn, die eenige kleurenknopvariaties, afkomstig 
van de donkerblauwe varieteit: King of the Blues vertoonen met 
deze laatstgenoemde. Aangezien ik ze niet zelve waargenomen. 
heb, laat ik ze verder buiten beschouwing. 
Het komt mij onwaarschijnlijk voor, dat deze, zich ieder jaar 
weer constant vertoonende grootteverschillen slechts berusten op 
physiologische verschijnselen. 
De mogelijkheid schijnt mij niet ne dat het varieeren 
in kleur op eenigerlei wijze in verband staat met het varieeren 
in vorm. Het kwam mij niet gewenscht voor, in de eerste plaats 
eene knopvariatie uit te kiezen, die zn deze twee opzichten tegelijk 
afweek van de moedervarieteit, zoodat ik er toe overgegaan ben, 
eerst de knopvariatie Generaal de Wet en daarna de knopvariatie 
Grand Maître giganteus te onderzoeken. 
In alle coupen, zoowel die, welke vervaardigd werden uit de 
de wortels der 14 bollen van de varieteit Generaal de Wet, die 
in potten geplant waren, als die van de worteltjes der op glazen 
gekultiveerde bollen van deze varieteit vond ik steeds 24 chro- 
mosomen: 6 korte, 6 middelmatige en 12 lange, van denzelfden 
vorm als bij Grand Maître, in de kernplaten. 
De afwijkingen, die ik aantrof in eenige kernplaten (fig. 1, a, benc, 
pl. III) zijn volgens mij dan ook niet van belang uit cytologisch-erfelijk 
oogpunt. Ik denk, dat zij door chemische of mechanische stoor- 
nissen ontstaan zijn. In fig. lais de ligging in paren zeer duidelijk, 
hetgeen natuurlijk veel fraaier uitkomt, wanneer we de kernplaat 
zelve bekijken en den micrometerschroef op en neer kunnen bewegen; 
van de 2 middelgroote chromosomen, die samen een paar vormen, 
vertoont het eene op de plaats der ombuiging eene scherpe inkee- 
ping. In fig. b is er bij een lang chromosoom een stukje van één 
been geheel of gedeeltelijk afgesnoerd. Dit zelfde geval nemen 
wij waar bij een lang chromosoom, dat aan het eene einde scherp 
