132 DE MOL, OVER HET VOORKOMEN VAN HETEROPLOIDE VARIETEITEN 
zich de bloemstengel nog aanmerkelijk. Ook de bladeren doen dit. 
Beide organen zijn dan evenwel niet meer in staat een gestrekten 
stand aan te blijven nemen en zij hangen daarom dikwijls als 
verwelkt naar beneden. Men zie de foto’s 2 en 3. 
CAROLUS Crusıus deelt in zijn „Rariorum Plantarum Historia” 
(1601) reeds mede, dat hij een hyacinth in zijn tuin kweekte, welks 
bol die van de andere niet veel overtrof, maar welks bladeren 
en stengel grooter en steviger waren. Hij vermeldt evenwel niet, 
hoe deze varieteit ontstaan is; of zij uit zaad voortgekomen is of 
door knopvariatie ontstond, evenals Grand Maître giganteus. 
Geen middel liet ik onbeproefd, verschillen op te sporen tus- 
schen de chromosomen van deze knopvariatie en die van Grand 
Maitre of Generaal de Wet. Ik heb ze evenwel niet kunnen ont- 
dekken, hoewel ik zeer vele coupen bekeken en zeer vele kern- 
platen geschetst heb. De 6 mooiste kernplaten zijn door mij met: 
het teekenprisma in beeld gebracht. Duidelijk waren 6 korte, 6 
middelmatige en 12 lange chromosomen te onderscheiden. Er 
werden wel eens onevenredig lange of korte chromosomen in 
eene kernplaat aangetroffen, doch dit verschijnsel herhaalde zich 
hier evenmin constant als bij andere varieteiten, zoodat er geen 
beteekenis in cytologisch-erfelijk opzicht aan te hechten is. 
In fig. 2a (pl. III) zijn 2 lange chromosomen op dezelfde wijze 2 malen 
omgebogen; een nucleolus, liggende op het eene been van een 
lange chromosoom, is nog zichtbaar; het lange chromosoom, dat 
in het platte vlak ligt, is zeer in de lenste uitgerekt. 
In fig. 2b is de ligging in paren zeer fraai; van de lange chromo- 
somen liggen er niet minder dan 8 in een plat vak; bij meting 
van deze chromosomen blijkt duidelijk, hoezeer zij in lengte zelfs 
in één en dezelfde kernplaat kunnen verschillen. In fig. 2c is de 
gepaarde ligging van de meeste chromosomen goed waar te nemen; 
3 lange en 1 middelmatig chromosoom beginnen zich aan één of 
beide uiteinden te deelen. In deze kernplaat is goed waar te 
nemen hoe ook de kleine chromosomen onderling in afmetingen 
kunnen verschillen. In fig. 2e bevindt zich een nucleolus op de 
plaats, waar de uiteinden van het lange been van 2 middelmatige 
chromosomen over elkaar liggen, terwijl tevens het eene been 
van een lang chromosoom er mee in aanraking komt. De ligging 
> 
