
EEE TE EN 
wer Du des. 

VAN HYACINTHUS ORIENTALIS L. IN DE HOLL. KULTUREN. 197 
5. Albion. 
Een dubbelbloemige, donkerpurperblauwe varieteit, die in 1848 
reeds te koop werd aangeboden. De bloemstengels kunnen eene 
enorme hoogte bereiken, terwijl de bol slechts een omtrek van 
20 c.M. bezit. Duidelijk zijn 4 korte, 4 middelgroote en 8 lange 
chromosomente onderscheiden. Fig.5 (pl. IV) stelteen cel voor, die tot 
de grootste behoort, welke ik in het peribleem van 16-chromosomige 
varieteiten adngetroffen heb. Merkwaardigerwijze was het cyto- 
plasma tot bijna de helft van zijn volume samengeschrompeld. 
Ondanks dit verschijnsel waren de chromosomen lang en dik. 
De twee in een en hetzelfde platte vlak liggende lange chromo- 
somen verschillen tamelijk veel in lengte, hetgeen ook het geval 
is met de twee middelgroote, die dezelfde ligging hebben. De 
beenen zijn aan hunne uiteinden duidelijk dikker dan op andere 
plaatsen. 
6.  Prolifera Montrosa. 
Deze blauwkleurige varieteit, in 1844 reeds gekweekt, dankt haar 
naam aan het prolifeeren van haar bloemen. Deze hangen als klokken 
naar bereden; iedere klok bestaat uit eenige min of meer samen- 
gegroeide bloemen. De omvang van den bol bedraagt 18 c.M. In de 
kernplaat, afgebeeld in fig. 6 (pl. IV) vertoonden de overeenstemmende 
chromosomen onderling vrij groote verschillen in hunne afmetingen. 
| 
7. Uncle Tom. 
In 1856 kwam deze varieteit met donkerpurperkleurige bloemen 
in den handel voor. De bol, gewoonlijk een omvang hebbende 
van 19 c.M., kan wel eens aangroeien tot 23c.M. In fig. 7 (pl. IV) is eene 
kernplaat afgebeeld, die in een zeer groote cel van het pleroom 
‚gelegen was. De chromosomen hebben hun volume niet merkbaar 
gewijzigd, ondanks de samenschrompeling van het protopiasma. 
In 3 lange chromosomen is de lengtedeeling aan het uiteinde van 
één been zichtbaar geworden. Alle 4 kleine chromosomen zijn 
een weinig gebogen. 
