VAN HYACINTHUS ORIENTALIS L. IN DE HOLL. KULTUREN. 143 
Tevens volgt uit deze onderzoekingen, dat zoowel tamelijk groote 
Hollandsche varieteiten (Gertrude, Yellow Hammer, Albion) als 
kleine (Homerus) 16 chromosomen in hare wortelcellen kunnen 
bezitten, die in vormen en afmetingen gelijk zijn. 
De karakteristieke ligging der kleine, middelgroote en lange 
chromosomen ten opzichte van elkander, komt vooral uit in de 
kernplaat van de varieteit Daylight. 
2. HETEROPLOID-CHROMOSOMIGE HOLLANDSCHE VARIETEITEN 
VAN HYACINTHUS ORIENTALIS. 
19. Nimrod. 
Een rosekleurige varieteit, waarvan de bol niet grooter dan 18 c M. 
in omtrek wordt Zij was de eerste, waarbij ik een aantal chromo- 
somen constateerde, afwijkende van 16 en 24, zoodat het begrijpelijk 
is, dat vele coupen werden doorgekeken, die vervaardigd waren 
uit de wortels van al de bollen, die ik mij verschaft had. Het was 
mij niet mogelijk, verschillen te vinden tusschen de korte, middel- 
groote en lange chromosomen onderling, waaruit misschien te 
besluiten zou zijn, dat deze varieteit een bastaard is tusschen een 
Hollandsche hyacinthenvarieteit en Hyacinthus oriëntalis var. 
albulus (Romaine blanche), zooals wel eens door sommige kweekers 
beweerd wordt. Later, nadat ik de chromosomen van Romaine 
blanche zelve onderzocht had en tot de conclusie was gekomen, dat 
zij cytologisch niet te onderscheiden is van diploide Hollandsche 
hyacinthenvarieteiten, kon ik natuurlijk vaststellen, dat het dan 
cytologisch evenmin uit te maken is, of Nimrod een zuiver Hol- 
_landsche varieteit is of niet In 1860 was zij reeds in den handel. 
Alle onderzochte, geschetste en met het teekenprisma geteekende 
kernplaten bevatten 19 chromosomen: 4 korte, 6 middelgroote en 
9 lange. In fig. 19a (pl. VI) gaan de chromosomen zich juist deelen. Bij 
een lang chromosoomis deze deeling niet aan de uiteinden doch in 
het midden der beenen aangevangen. In fig. 19b zijn de chromo- 
somen dik; 2 nucleoli zijn gedurende de metaphase blijven bestaan. 
Zij bevatten groote vacuolen en liggen beide op een been van een 
lang chromosoom. In fig. 19c zijn de chromosomen weer langer 
en smaller, evenals in fig. 19d, waar de meeste chromosomen in 
paren liggen. Deze gepaarde ligging is in fig. 19e fraaite noemen; 
