ne he adh 
— ee ee 
VAN HYACINTHUS ORIENTALIS L. IN DE HOLL, KULTUREN 153 
1°. Romaine blanche © x L’Innocence (enkel wit) 4 en reciproque. 
2°. Romaine blanche 9 x Flora (enkel rood) end reciproque. 
3°. Romaine blanche © x Grand Frédéric (enkel blauw) 4 en 
reciproque. 
4°. Romaine blanche © x Baron van Tuyll (enkel wit) 4 en 
reciproque. 
Het doel van deze hybridisatie’s was, varieteiten te verkrijgen, 
die grooter en krachtiger waren dan de Zuidfransche Romaine 
blanche en die vroeger bloeiden dan de bestaande Hollandsche 
varieteiten, 
Tengevolge van alle 8 verrichte bastaardeeringen ontstonden 
zaden, die in den herfst van 1905 uitgezaaid werden. De jonge 
planten muntten niet uit door groote sterkte, zoodat de meeste te 
gronde gegaan zijn. De door mij onderzochte hybriden waren de 
eenige, die thans nog overgebleven en vegetatief vermeerderd zijn. 
a. BASTAARDEN TUSSCHEN VARIETEITEN MET HETZELFDE 
CHROMOSOMENAANTAL. 
35. Romaine blanche 2 x Flora d. 
Duidelijk is in fig. 35a (pl. X) de gepaardheid der chromosomen 
waar te nemen. Verder valt het op, hoe dik deze zijn, hoewel er van 
eene deeling niets te bespeuren is. Uit de ongelijke lengte, die te 
bemerken is bij de lange chromosomen, o.a. bij het paar, dat in 
een plat vlak ligt, zou men gaarne willen besluiten, dat er ver- 
schillen bestaan in afmetingen tusschen de lange chromosomen 
der Hollandsche varieteiten of tusschen de lange chromosomen 
van Romaine blanche en die der Hollandsche varieteiten. De 
chromosomen in andere kernplaten, o.a. die in fig. 35b, vertoonen 
deze verschillen evenwel niet. 
| 36. Flora 2 x Romaine blanche 4. 
De chromosomen in fig. 36a vertoonen eene mooie ligging, zóó 
dat de kleine zich in het midden bevinden en de lange er regel- 
matig om heen geschaard zijn, met hunne lissen naar binnen 
