168 DE MOL, OVER HET VOORKOMEN VAN HETEROPLOIDE VARIETEITEN 
plaatse van de bocht iets smaller is dan op de overige punten. 
Eveneens bemerken wij dikwijls, dat de beenen van het lange 
chromosoom aan hunne uiteinden iets dikker zijn, dan op de 
overige plaatsen, hetgeen waarschijnlijk in verband staat met de 
lengtesplijting, die ik, bijna steeds aan deze uiteinden het eerst 
tot uiting zag komen. 
Duidelijk zien wij deze zelfde verschillen aan het korte en het 
middelmatige chromosoom optreden. De „phylogenetisch jongere” 
uiteinden zijn in de meeste gevallen dunner dan de „phylogenetisch 
oudere”. Van het middelgroote chromosoom is dus het lange 
been voor een deel dikker dan het korte (dat is: de helft van de 
bocht van het lange chromosoom). Van het korte is het „phylo- 
genetisch oudere” uiteinde dikker dan het andere, somtijds flauw 
omgebogen uiteinde. Men zie fig. 42. 
Terwijl wij bijna zonder uitzondering in het lange chromosoom, 
zooals reeds vermeld, de lengtesplijting het eerst zien optreden 
aan de vrije uiteinden der beenen, bemerken wij dit bij het 
middelmatige en het kleine chromosoom eveneens en op dezélfde 
wijze in de phylogenetisch daarmede overeenkomende deelen. 
Men zie daartoe verder de beschrijving en de geteekende kernplaten. 
Merkwaardigerwijze zien wij na de metaphase duidelijk, dat de 
lange chromosomen door een in het midden der bocht vast- 
gehechten spoeldraad naar de polen gedirigeerd worden, terwijl 
de middelgroote chromosomen op dezelfde plaats, dus ook in het 
midden van de bocht aan den spoeldraad bevestigd zijn. 
Door nauwkeurige metingen en vormenvergelijkingen beide 
kunnen wij dus tot het besluit komen, dat het kleine en het middel- 
groote chromosoom samen de lengte hebben van één lang chro- 
mosoom. Indien de beschouwing, daaraan vastgeknoopt, n.l. dat 
4 lange chromosomen van Hyacinthus orientalis eene doorsnoering 
volbracht hebben, wat het ontstaan van 4 middelgroote chromo- 
somen en 4 kleine chromosomen tot gevolg heeft gehad, juist is, 
dan zouden wij hier een fraai voorbeeld hebben van terugvoering 
van 16 chromosomen van verschillende grootte tot 12 chromo- 
somen van gelijke grootte, dus van een terugbrengen van de z.g. 
2, 4, 8, 16-rij naar de 3, 6, 12, 24-rij. 
Gaan wij, in verband hiermede, in de opgaven van TICHLER 
(1915) en MITSUHARN IsHIKAWA (1916), na, welke chromosomen- 
