172 DE MOL, OVER HET VOORKOMEN VAN HETEROPLOIDE VARIETEITEN 
breedte hadden als deze, hetgeen voor het ontstaan der kleine 
chromosomen uit de groote tengevolge van dwarse doorsnoering pleit. 
Welk eene waarde STRASBURGER hechtte aan een dusdanig ont- 
staan van chromosomen, moge nog blijken uit zijne woorden op 
bl. 444 (1910): 
„Weiter möchte ich hier noch zu erwägen geben, ob nicht auch 
Gröszenunterschiede der Chromosomen, wie sie das Tierreich 
vielfach aufweist, sich in bestimmten Fällen phylogenetisch aus 
Querteilungen einer Anzahl der ursprünglich gleich groszen Chro- 
mosomen ableiten lieszen. Dasz eine solche Ausnahme für gewisse 
Pflanzen sehr wahrscheinlich ist, haben wir gesehen; für das Tier- 
reich kann ich sie nur als Frage aufwerfen.” j 
Mogen FARMER en DiGBy (1914) zich aldus uitlaten (bl. 7): Unfor- 
tunately we know practically nothing about the phylogeny of chro- 
mosomes. No convicting hypothesis has been put forward to explain 
how these remarkable bodies have become organised, nor how 
their peculiarities have either been brought into existence or are 
kept so true for a given species,” mijne meening is, dat wij, stap 
voor stap verder gaande, de evolutie der chromosomen zullen 
leeren begrijpen. 
Bij mijne beschrijvingen der geteekende kernplaten van Hya- 
cinthus orientalis var. Grand Maître heb ik er op gewezen, dat 
zeer duidelijk eene gepaarde ligging der chromosomen waar te 
nemen valt, niet alleen bij het diploide aantal, doch bij alle 24 
chromosomen. Ook later heb ik herhaaldelijk vermeld, eene ligging 
in paren waargenomen te hebben bij de chromosomen, die boven 
het aantai 16 aanwezig zijn, voor zooverre dit aantal even is. Deze 
feiten voeren ons tot de vraag, of wij betreffende de varieteiten 
Grand Maître, Generaal de Wet, Grand Maître giganteus King 
of the Blues, Queen of the Pinks, Lady Derby en Giganteus rose, 
bij welke ik 24 chromosomen in de wortelcellen aantrof, mogen 
aannemen, dat hier triploidie heerscht. Eene ligging van 24 chro- 
mosomen in 12 paren zou ons immers tot het besluit kunnen 
brengen, dat wij hier te doen hebben met eene andere ondersoort 
als de 16-chromosomige Hyacinthus orientalis. 
Dat ook Rosen aan diploide kernen dacht toen hij 24 chromo- 
somen telde, blijkt uit het feit, dat hij dit aantal met dat van 
