174 DE MOL, OVER HET VOORKOMEN VAN HETEROPLOIDE VARIETEITEN 
chromosomige ook vooral op te letten, hoevele korte, middelgroote 
en lange chromosomen er in de kernen voorkwamen. (Hier zijer 
aan herinnerd, dat ik de aantallen 16, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 27, 
28 en 30 gevonden heb bij slechts 43 varieteiten; deze zijn wel- 
iswaar zorgvuldig door mij uitgekozen, doch met groote waar- 
schijnlijkheid is aan te nemen, dat nog andere aantallen bij de 
overige honderdtallen varieteiten te ontdekken zijn) 
Alle 16-chromosomige varieteiten bezaten, zooals ik reeds mede- 
deelde, 4 korte, 4 middelmatige en 8 lange chromosomen. De 
24-chromosomige voerden in hare kernplaten 6 korte, 6 middelmatige 
en 12 lange. Dit feit brengt ons met grootere zekerheid tot de 
aanname van triploidie dan alléén het constateeren van een aantal, 
dat 3 X het haploide bedraagt. Toch is in vele gevallen slechts 
op grond van deze laatste waarneming tot triploidie besloten. 
Verder verhoogt het vinden der overige heteroploide chromosomen- 
aantallen de waarschijnlijkheid der triploidie. Niets pleit er tegen, 
het ontstaan dezer heteroploide hyacinthenbastaarden op eenzelfde 
lijn te stellen als b.v. die, welke zich ontwikkelden na de bevruch- 
ting van verschillende Hero-vormen van Oenothera. De reductie- 
deeling bij de 24-chromosomige hyacinthenvarieteiten, verloopt, — 
ik hoop dit later uitvoeriger te kunnen uiteenzetten — evenals bij 
de triploide Oenothera-vormen, onregelmatig, hetgeen het ontstaan 
van verschillende heteroploide vormen, hetzij na bastaardeering 
van 24-chromosomige rassen onderling, hetzij na kruising van 
24.chromosomige rassen met 16-chromosomige, in de hand werkt. 
Doch ook nog andere verschijnselen brengen ons tot de con- 
clusie, dat wij inderdaad met triploide vormen te doen hebben. 
Hoewel ik op de mededeeling dezer verschijnselen eveneens eerst 
naderhand uitvoerig hoop in te gaan, zij er hier reeds iets over 
vermeld, in verband met het onderwerp in kwestie. 
Van de rassen met meer dan 16 chromosomen kan ik met groote 
zekerheid mededeelen, dat zij in grootte de diploide meestal verre 
overtreffen. Deze heteroploide vormen zijn vooral in de laatste 5 
decennien opgetreden. Vóór dien tijd hebben er nimmer zulke 
groote varieteiten bestaan als nu. Dat er, bij het ontstaan der 
_ hyacinthenkulturen in Holland in het midden der 17° eeuw, diploide 
24-chromosomige rassen ingevoerd zouden zijn naast 16-chromo- 
somige, is niet denkbaar, daar anders de vormen met groote afme- 
