VAN HYACINTHUS ORIENTALIS L. IN DE HOLL. KULTUREN. E75 
tingen reeds veel vroeger waren ontstaan, ja zelfs bij de invoering 
zouden hebben bestaan, vooropgesteld natuurlijk, dat het aantal 
chromosomen in het nauwste verband staat met kern- en cel-grootte 
en daardoor met den habitus der plant. 
Er valt op dezen grond reeds niets anders aan te nemen, dan 
dat de 24-chromosomige vormen in de Hollandsche kulturen zijn 
opgetreden en op te vatten zijn als triploide rassen. 
Doch hoe is nu de ligging der chromosomen in 12 paren te 
rijmen met de aanname van triploidie ? 
Bekend is het, dat STRASBURGER reeds in 1905 gewezen heeft 
op de gepaarde ligging der chromosomen in de kernen van Gal- 
tonia, Funkia en Pisum en dat tal van onderzoekers hem hierin 
gevolgd. zijn, waartoe ik slechts verwijs naar de publicaties van 
CLEMENS MüLLER (1909 en 1911). Wij weten, welk eene groote 
waarde STRASBURGER en zijne leerlingen aan deze ligging in paren 
hechtten, in verband met de individualiteit der chromosomen en 
de overerving. „Die wichtigen Gesichtspunkte,” zegt CLEMENS MüLLER, 
die sich aus diese Betrachtung für die Individualität der Chromo- 
somen alle fundamentalen Frage der Vererbung ergeben, verlangen 
eine breite Basis, die durch Mehrung der Untersuchungen gewonnen 
werden musz.” 
Beschouwen wij deze ligging der chromosomen in paren, die 
STRASBURGER veronderstelt te ontstaan, tengevolge van het bijeen- 
komen van een „moederlijk” en een „vaderlijk” chromosoom, dan 
stuiten wij, in aansluiting met onze hedendaagsche kennis, betref- 
fende de reductiedeeling, niet op bezwaren, als wij aannemen, dat 
de gepaarde ligging in bepaalde gevallen langer kan bestaan dan 
het leven der diploide generatie of kan blijven voortbestaan in de 
geslachtscelkernen, geleverd door deze diploide generatie. Men 
neemt immers aan, dat bij de heterotypische deeling het uit- 
eenwijken der chromosomen niet steeds zóó geschiedt, dat de 
chromosomen, die in de sporenmoedercellen nog als „moederlijk” 
en „vaderlijk” golden, gescheiden over de geslachtskernen ver- 
deeld worden. In verband hiermede zie men het schema, ont- 
“worpen door ROSENBERG, behoorende bij zijnen arbeid: Cytological 
studies on the apogamie in Hieracium. Bot. Tidskrift vol. 28, 
1907, blz. 143—170, fig. III, blz. 150. De mogelijkheid is dus niet 
uitgesloten, dat in de geslachtskernen chromosomen voorkomen, 
mrd 
