


OVER HET VERSMELTEN VAN KIEMEN. 403 
bracht, behalve dat hij de nog te bespreken eenheidsvormen ook 
bij een ander genus dan de te Napels gebruikte verkreeg. 
Er was nu intusschen een controverse ontstaan tusschen DRIESCH 
en BovErı over de theoretische waardeering van de gevonden 
feiten, en inzonderheid over de regulaties die geschieden voorde 
totstandkoming van de „eenheidsvormen”, dat zijn die versmel- 
tingen, die uitwendig geheel normaal gebouwd zijn, en door niets 
dan hunne grootte hun ontstaan uit twee kiemen doen blijken. 
DRIESCH meende dat zulke vormen het gevolg waren van vroeg- 
tjdige versmelting, waardoor het nieuwe individu gelegenheid had 
kunnen vinden zijn enkelvoudige individualiteit aan de gegeven 
dubbelmaterie op te dringen, terwijl hij in de verschillende twee- 
lingsvormen, die hij kreeg, min of meer geslaagde overgangen tot 
dien morphologischen eenheidsvorm zag, te meer geslaagd naarmate 
de versmelting op een vroeger ontwikkelingsstadium had plaats 
gevonden. Boveri daarentegen [1901] nam om theoretische redenen 
aan, dat in hoofdzaak gelijke asrichting bij de versmelting voor 
het tot stand komen van eenheidsvormen noodig was, en het 
tijdstip der versmelting er minder toe deed. Het ging er dus om 
wat belangrijker was, het wanneer of het hoe van de versmel- 
tingen. Ref. heeft zich in deze tegenstelling aan de zijde van 
Boverı geschaard, en langs indirecten weg kunnen aantoonen dat 
de verkregen vormen gevolg waren van de versmeltingsrichting, 
en niet van het versmeltingsmoment. Verder dan indirecte bewijzen 
kan men bij Echiniden niet komen, men kan de eieren niet naar 
verkiezing aan elkaar hechten, en ook aan de versmolten blastulae 
meestal niet terugvinden, hoe de as van elk der beide kiemen 
gericht is. Slechts indien men zoowel het oogenblik van versmelting 
als de asrichting geheel in zijne macht had, kon men een direct 
bewijs er van leveren, verwacht werd dat men in zulk een geval 
van te voren het eindresultaat zou kunnen voorspellen uitde ver- 
smeltingswijze. 
Wat intusschen nog niet verkregen was, was een heterogene 
versmelting die tot eenheidslarve leidde, dus een typisch gebouwde 
larve, die samengesteld was uit twee kiemen van verschillende 
soort. Gezien echter het relatief geringe aantal versmeltingen, dat 
vooral bij ongelijksoortige kiemvereeniging tot stand kwam, en 
gezien het feit, dat dan maar bij één bepaalde onderlinge asrichting 
