




OVER HET VERSMELTEN VAN KIEMEN. 405 
weer op dezelfde losse wijze samen als eerst de 1/,-blastomeren 
het deden. Dit gaf nu de mogelijkheid tot tweeërlei experimenten. 
In de eerste plaats kon hij na de tweede deeling de beide paren 
1/4-blastomeren van denzelfden kiem kruiselings over elkaar leggen, 
ze bleken zich dan weer te vereenigen, en in dat geval kreeg men 
in de plaats van de normale volgorde 1, 2, 3, 4 van de blastomeren 
(waarvan | en 2 uit de eene, 4 en 3 uit de andere klievingscel 
ontstaan waren) thans de volgende 1, 3, 2, 4 of 1, 4, 2, 3, al naar 
mate men het tweede stel 1/,-blastomeren met de eene of met de 
andere cel naar voren over het andere paar heen legt. Hij verkreeg 
aldus een verwisseling van de plaats der blastomeren in de kiem, 
over de gevolgen daarvan bij de ontwikkeling wil ik het nu niet 
hebben, maar mij bepalen tot het tweede experiment: wanneer 
hij twee bevruchte eieren van hunne hulsels beroofd had, kon hij 
ze in het 2-stadium op soortgelijke wijze over elkaar leggen, dan - 
werd de dubbelvorm samengesteld utt 4 cellen, die afwisselend 
1/,-blastomeren van de beide kiemen waren. Daar de Triton-eieren 
zeer verschillend gepigmenteerd waren was het mogelijk twee 
kiemen uit te kiezen, waarvan de cellen te onderscheiden waren 
tot het blastula-stadium en verder. 
Het moment van de versmelting is dus bekend en voor allen 
hetzelfde, hoe staat het nu met de onderlinge asrichtingen der 
beide kiemen? Daartoe bedenke men dat, in tegenstelling tot 
de kikvorsch, waar de eerste klievingsgroeve meestal samenvalt 
met het latere symmetrievlak, bij Triton de eerste deeling meestal 
scheidt wat later buikhelft en rughelft wordt, dus frontaal verloopt, 
maar in een klein aantal gevallen mediaan verloopt, dus scheidt 
wat later links en rechts zal worden. Daar men bij de deeling niet 
kan zien, welk van beide typen men voor zich heeft, moet men 
met beide mogelijkheden rekening houden. Dan komt men tot vier 
mogelijke combinaties, die duidelijk worden uit de volgende aan 
MANGOLD ontleende schema's. 
In Fig. 1 ziet men links twee oorspronkelijke kiemen in het 
tweecellig stadium, gezien van de vegetatieve pool. De binnenste 
cirkel stelt de virtueele oermond voor. De deeling wordt bij beide 
ondersteld frontaal te zijn geschied, men heeft dus aan de eene 
zijde van de deelingsgroeve de toekomstige dorsale oermondlip 
(doorgetrokken en in het midden wat aangedikt), aan de andere 
