

416 BOEKBESPREKING. 

tot de kennis van erfelijkheid en variabiliteit bij net- en vaarden 
aandoeningen, maar verschilt van ZORN in appreciatie : Ba; 
De Schr. gaat nl. te zeer uit van de nog onbewezen stelling 
dat alle bovengenoemde kwalen variaties zijn van de bekende 
retinitis pigmentosa. Zorn’s bijdrage kan zeker niet tot bewi 
















dienen daartoe, want deze kwaal komt in zijn familie niet vol: 
daar staan de vaatvliesveranderingen op den voorgrond. 
wordt door ZORN zonder meer genegeerd, dat er twee typen. 
erfelijkheid bestaan nl. — om cijfers van de WILDE te noeme” 
bestaat bij retinitis pigmentosa in 25% der gevallen dir 
erfelijkheid en gingen in 22 0}; der gevallen bloedverwante huweli 
vooraf, 750/, der gevallen gedraagt zich dus recessief. De statior 
hemeralöpie is dominant evenals de meeste met vaatvliesve 
deringen gepaard gaande veranderingen. Zou het nu niet b 
zijn om in plaats van te zeggen, dat de patient met chorioiridere sie 
een extreme variant voorstelt van de retinitis pigmentosa (Zo 
eens een nauwgezet erfelijkheidsonderzoek te beginnen o 
tegenstrijdigheden op te lossen ? 
Ik durf dan de voorspelling wagen, dat men ongetwijfeld 
komen tot het onderscheiden van verschillende typen, waa 
sommige misschien op een, andere op meer factoren berus 
waaronder wellicht ook pleiotrope factoren werken, die 
samengaan van retinitis pigmentosa met doofstomheid en and 
degeneratiekenmerken kunnen verklaren. De opvatting van Zc 
althans komt mij nog eenigszins voorbarig voor, van uit erfel 
heidsstandpunt bezien. | 
P. J WAARDENBURG 
