HET TEGENWOORDIGE STANDPUNT DER AFSTAM- 
MINGSLEER, IN VERBAND MET DE OUDE 
GESCHIEDENIS DER PLANTEN. 
door D. H. Scott, LL.D, F: R. S. 1) 
Het is al geruimen tijd duidelijk geworden, dat alle denkbeelden 
omtrent evolutie met welke de oudere generatie van natuuronder- 
zoekers opgegroeid is, verontrust zijn, ja zelfs verandering behoeven, 
sinds de her-ontdekking van MENDEL’s werk en de daarop gevolgde 
ontwikkeling der nieuwe wetenschap: Genetica. Niet alleen is de 
„Almacht der Natuurkeus” ten zeerste aangetast, maar de variatie 
zelf, de basis waarop DARWIN’S theorie zoo veilig scheen te rusten, 
is nu onder discussie. 
De kleine variaties, aan welke de aanhanger der Natuurlijke 
Teeltkeuze zoo hooge waarde hechtte, zijn nu, voor het grootste 
deel, gebleken niets dan fluctuatie’s, niets dan schommelingen om 
een gemiddelde te zijn en dientengevolge onmachtig om perma- 
nente nieuwe typen te doen ontstaan. De goedgevestigde varie- 
teiten van den Darwinist, zooals de tallooze vormen van Erophila 
verna, worden nu als elementaire soorten beschouwd, niet minder 
stabiel dan de Linne’sche soorten en van even onbekenden oor- 
sprong. De mutatie’s van de VRIES, hoewel nog als zoodanig door 
sommige biologen erkend, worden door anderen verdacht niets 
meer dan Mendelsche splitsingen, het product van vroegere krui- 
singen, te zijn; de meeningen omtrent dit onderwerp zijn nog alles- 
behalve bezonken. In één woord: het is duidelijk dat wij ver- 
wonderlijk weinig omtrent variatie weten. 
1) Rede van den President der Afdeeling K (Plantkunde) van de „British 
Association for the Advancement of Science” den 9den September 1921 
te Edinburgh gehouden; met toestemming van den auteur vertaald door 
J. P. Lorsy. 
Genetica III. 27 
