IN VERBAND MET DE OUDE GESCHIEDENIS DER PLANTEN. 423 
antwoord op de vraag „wat is een soort?” om bv. te zeggen: 
„Ranunculus repens” en van alle definitie af te zien. 
Ik weet dat Dr. Lorsy hier anders over denkt, maar zuivere rassen, 
wat zij ook zijn mogen en hoe belangrijk zij ook zijn mogen „are 
but rarely or never met with in Nature” (Lorsy)en zijn zeker geen 
species in den classieken zin in welken DARWIN het woord ge- 
bruikte; naar mijne opvatting is het jammer om de beteekenis van 
een gebruikelijken term geheel te veranderen. Wij kunnen voort- 
gaan om „pure races” met dien naam of eenig ander modern 
equivalent aan te duiden en „elementaire soorten’ mogen voortaan 
zoo genoemd worden, ook heb ik er niets tegen ze ,Jordanonten” 
te noemen. In het belang van practische taxonomie zullen zij echter 
noodzakelijkerwijze ondergeschikt aan de LiNNÉsche soort moeten 
blijven. Er zijn moeielijkheden in beide gevallen, maar deze zijn, naar 
het schijnt, het geringst als wij den conservatieven weg inslaan. 
Dat vele LiNNÉ’sche soorten werkelijke eenheden van een bepaalde 
orde zijn, wordt algemeen erkend. Dr. Lorsy zelf wijst op hun 
bepaaldheid, die berust op het feit dat zij in den regel niet met 
elkaar kruisen, en deze schijnt ook aangetoond te worden door 
het feit dat dierlijke leden van de zelfde soort elkaar als zoodanig 
erkennen en in den regel met elkaar paren. Zoodanige habitueele 
paring onder natuurlijke voorwaarden is misschien de beste toets- 
steen voor een soort in den LINNE’schen zin. „The units within 
each Linneon (= species) form an inter-crossing community’ (Lorsy). 
Hij. voegt hieraan ‘toe: „Consequently it is Nature itself which 
groups the individuals to Linneons”. Deze „pairing communities” 
zijn onlangs door Dr. Lotsy herdoopt tot ,syngameons , een goeden 
naam om dezen kant van de oude „species” aan te duiden Me 
Ik stel mij, in deze korte opmerkingen, niet voor mij te wagen 
op dat uit en der na besproken onderwerp van de vererving van 
verkregen eigenschappen d. w. z. van kenmerken verworven $e- 
durende het leven van het individu, door op de omgeving te 
reageeren. Er is altijd een sterke voorliefde voor dit geloof geweest, 
speciaal, in onzen tijd, in den vorm van „onbewuste herinnering”, 
zoo bekwaam verdedigd door SAMUELIBUTTLER en ondersteund 
door Sir FRANCIS DARWIN in zijn presidentieele rede ter gelegen- 
1) Lorsy. La Quintessence de la Theorie du Croisement. Archives Neer- 
landaises des sciences. Ser. III B. t. 111. 1917. 
