424 SCOTT, HET TEGENWOORDIGE STANDPUNT DER AFSTAMMINGSLEER, 
heid van de vergadering der British Association in Dublin. Professor 
HENSLow is, zooals wij allen weten, een veteraan-verdediger van 
den oorsprong van plantenbouw door zelf-aanpassing aan de om- 
geving. Aan de andere zijde ontkennen sommige genetici rondweg 
dat eenige vererving van somatisch verkregen kenmerken kan 
plaats grijpen. In ieder geval is de poging tot bewijs, naar het 
schijnt, nog te twijfelachtig en onvoldoende om eenig besluit te 
trekken, zoodat ik, hoe {fascineerend zulke speculatie’s ook zijn 
mogen, verder ga. Om deze inleidende opmerkingen te eindigen: 
wij zien dat, terwijl de afstammingsleer onaangetast is, wij inder- 
daad niets met zekerheid weten omtrent de wijze waarop nieuwe 
vormen uit oude zijn ontstaan. Gedurende de heerschappij van 
het Darwinisme namen wij algemeen aan, dat dit geschiedde door 
de voortdurende selectie van kleine variatie’s, maar wij zijn niet 
langer gerechtigd om eene zoodanige veronderstelling te maken. 
Ons is door een erkende autoriteit gezegd dat „as long as we 
do not know how Primula obconica produced its abundant new 
forms it is no time to discuss the origin of the Mollusca or of 
Dicotyledons” (Bateson). Toch is dit juist de soort van speculatie 
waarin de palaeontoloog geneigd is zich te vermeien, en hij zou, 
indien hij hiervan afgehouden werd, gevoelen dat zijn taak ver- 
dwenen was! Evenwel, zoo lang wij mogen gelooven, dat — in 
het algemeen — „like breeds like”, dat geen druiven op doornen 
en geen vijgen op distelen groeien, is er misschien toch nog vol- 
doende basis voor pogingen om de geschiedenis der planten 
in afstammings-termen te interpreteeren. Maar, zonder twijfel, hebben 
wij geleerd voorzichtiger te zijn en moeten wij er voor waken 
niet verder te gaan dan de ons bekende feiten en, vooral, ver- 
mijden om het eene structuur-type en détail van het andere af 
te leiden, als de veronderstelde overgangsvormen slechts een 
zuiver subjectief bestaan hebben; wij hebben het bezwaar ver- 
bonden aan het opsporen van homologien leeren kennen. „We 
may still be allowed to seek affinities, even where we cannot trace 
descent”. En, ofschoon wij soms wel eens wat buiten ons boekje 
gaan en den teugel vieren aan stouter speculatie’s is daaraan geen 
gevaar verbonden, zoo lang wij weten wa ulk een 
vlucht kan zelfs goed doen als wete „3x gebruik onzer 
