IN VERBAND MET DE OUDE GESCHIEDENIS DER PLANTEN. 425 
verbeelding ons den dienst bewijst leven te geven aan het drooge 
geraamte van bloote beschrijving. Ten dezen opzichte ben ik wat 
optimistischer dan Dr. Lorsy, die het standpunt door hem in zijn 
„Stammesgeschichte” ingenomen, verlatend, alle pogingen tot phy- 
logenetische reconstructie als phantastisch op zijde zet. 
Er zijn sommige vragen van het hoogste belang, die thans 
nauwelijks op andere wijze dan door speculatie benaderd kunnen 
worden. Gedurende de laatste beide jaren zijn nieuwe gezichts- 
punten op deze wijze geopend. Zoo heeft b.v. Dr. CHURCH’s be- 
bekwaam essay over „Thallophyta and the sub-aerial transmigra- 
tion” de groote verandering, gepaard aan den overgang van leven 
in de zee tot leven op het land, op levendige wijze onder onze 
aandacht gebracht. 
De oorsprong van een Landflora was natuurlijk reeds vroeger 
met groote bekwaamheid besproken, maar meer incidenteel in 
verband met een morphologische theorie. Dr. CHURCH stelt de 
werkelijke verovering van het land op den voorgrond. Wij zien het 
land langzaam oprijzen naar het oppervlak van den oorspronke- 
lijken oceaan, zien de gewortelde zeewieren het vrijzwemmend 
plankton opvolgen, dan de continenten langzaam opduiken en het 
drama van de verhuizing naarmate de planten van de rots-poelen 
en ondiepten zich stap voor stap aan sub-aeriaal leven aanpassen 
als het drooge land verschijnt. Het is een belangwekkende schil- 
dering, die zich zoo aan ons oog vertoont; of zij in alle opzichten 
natuurgetrouw is, is een andere vraag: wij moeten het onmogelijke 
niet verlangen. De twijfel, die geopperd is, betreft allereerst de 
veronderstelde wereld-wijde oceaan die niet algemeen door geologen 
schijnt te worden aangenomen. Indien van den aanvang af conti- 
nentale riffen [ridges] bestonden (d. w. z. door oorspronkelijke con- 
densatie van water-damp, die de zeeën vormde) kan de kolonisatie 
van het land langs andere wegen en herhaaldelijk zijn geschied. 
Dat zou echter, misschien, geen groot verschil gemaakt hebben 
wat de botanische zijde van het transmigratie-vraagstuk betreft. 
De andere moeielijkheid echter, is een botanische. Dr. CHURCH 
bekijkt het heele vraagstuk van het wieren-standpunt en het is 
goed, dat hij dat doet, want wieren zijn zeer veronachtzaamd 
speciaa. sen der groote continentale morphologen, die 
onze speculatieve: exeplachten te leiden. Dr. CHURCH is zeer 
