426 SCOTT, HET TEGENWOORDIGE STANDPUNT DER AFSTAMMINGSLEER, 
getroffen door de hooge organisatie van vele zeewieren, speciaal, 
wat de recente betreft, van de bruinwieren. Hier treffen wij goed 
gedifferentieerde bladeren, speciale voortplantingsassen, zeer goed 
werkende aanhechtingswortels, en, soms, een bepaalde generatie- 
wisseling aan, terwijl, anatomisch, wij echt parenchym, een goed- 
ontwikkeld phloëem en secundaire diktegroei vinden. Inderdaad is 
er, in menig opzicht, een anticipatie van of een analogie tot be- 
langrijke eigenschappen die de hoogere landplanten kenmerken. 
Dr. CuurcH gelooft dat de belangrijkste morphologische ken- 
merken der Landflora reeds in de zee aangelegd [outlined] werden, 
dat deze niet pas nieuw-verworven werden na de transmigratie, 
maar dat deze slechts eene aanpassing aan sub-aeriale voorwaarden 
van eené reeds gedurende het phytobenthon (gewortelde zee-wieren) 
bestaande differentiatie medebracht. Evenwel wordt niet veronder- — 
steld dat een of andere thans bestaande klasse van zeewieren 
beschouwd kan worden als de oorsprong van de landflora; de 
rassen die getransmigreerd zijn, zijn nu- als Algae-uitgestorven — 
het zijn wellicht groene Algen op een hoogen differentiatie-trap 
geweest, op een trap, nu misschien het naast vertegenwoordigd 
door de hoogste bruinwieren. 
Zoo worden dus de transmigranten, die bestemd waren om de 
voorouders van de landflora te worden, geschilderd als reeds hoog- 
georganiseerde en wel-gedifferentieerde planten, die zich slechts 
met opzuigende in plaats van met hechtende wortels behoefden 
te voorzien en met een watergeleidend systeem (xyleem en sto- 
mata) om geschikt te worden tot een sub-aeriaal leven, terwijl, 
wat de reproductie betreft, de groote verandering, die nog te onder- 
gaan was, de aanpassing der sporen aan een transport door wind 
in plaats van door water, betrof. Het is klaarblijkelijk onmogelijk 
de theorie en detail te critiseeren, want de veronderstelde trans- 
migranten zijn ev hypothesi onbekend; wij kunnen ons van hen 
slechts een verwijderde voorstelling maken door analogie met de 
hoogste zeewieren van den tegenwoordigen tijd, die — zooals de 
auteur toegeeft — tot een geheel andere afstammingslijn behooren. 
Dr. Church plaatst de transmigratie zoo ver in het verleden 
(pre-cambrium) dat van fossielen niet veel hulp verwacht kan worden, 
maar over deze later. 
Sommige botanici vinden het moeielijk aan te nemen, dat planten 
