428 SCOTT, HET TEGENWOORDIGE STANDPUNT DER AFSTAMMINGSLEER, 
opzichte van zijn anatomische structuur, een intermediaire plaats 
aanwees op den weg naar de Pteridophytu. Deze opvatting staat 
niet ver van die der onderzoekers zelf af, hoewel zij hun planten 
Pteridophyten noemen, wat zij ook zeker zijn, als wij meer op 
de inwendige structuur dan op de uitwendige morphologie afgaan. 
Maar als, zooals KIDSTON en LANG meenen, de Rhyniaceae „find 
their place near the beginning of a current of change from an 
Alga-like type of plant to the type of the simpler vascular Cryp- 
togams !), dan moeten zij inderdaad zeer primitief geweest zijn en 
misschien zelfs beschouwd worden als vrij goed de ware trans- 
migranten te representeeren, die nog niet lang geleden het land 
bereikt hadden. 
Het is waar dat het midden-devoon een! veel te late periode is 
voor de oorspronkelijke transmigratie (naar ik meen zijn er aan- 
wijzingen van land-dieren in het lage Siluur) maar men kan be- 
toogen dat sommige der transmigrante vormen tot aan het late 
Devoon zijn blijven bestaan, juist zooals het Selaginella-type van af 
het Carboon tot op heden schijut voort te bestaan zonder veel te 
veranderen. Er moeten vele zulke overlevenden van vroegere vormen 
in het Devoon geweest zijn, indien ARBER gelijk had met alle 
characteristieke planten van de Psilophyton Flora te beschouwen 
„as much more probably Thallophyta than Pteridophyta” 2). Zonder 
twijfel hebben sommige van deze, buiten de Rhyniaceae, een algen- 
achtig uiterlijk (te weten: Pseudopsorochnus) en er zijn eenige 
aanwijzingen, dat ook deze reeds vaatplanten waren. Er is inder- 
daad geen twijfel aan: de vroege Devoonsche Flora blijkt in het 
algemeen, eigenaardiger en meer afwijkend van de hoogere planten 
te zijn dan wij enkele jaren geleden nog realiseerden. De vroege 
Devoonplanten kunnen in den regel niet in een of andere erkende 
groep der Pteridophyten worden ondergebracht, niet wegens gebrek 
aan kennis, want juist in die gevallen waarin die planten het beste 
bekend zijn, wordt hun unique systematische plaats het duidelijkst. 
ARBER noemde al deze planten „Procormophyta” — een geschikten 
naam. Zooals KipsToN en LANG in hun later werk betoogen, wor- 

1) Deze meening is verder uitgewerkt en uitgebreid in de 4e mededeeling 
van deze auteurs, welke ik in manuscript heb mogen inzien. 
2) Devonian Floras, a Study of the Origin of Cormophyta. Cambridge 
1921. p. 47. 
