


IN VERBAND MET DE OUDE GESCHIEDENIS DER PLANTEN. 429 
de drie groepen — Pteridophyta, Bryophyta en Algae — door de 
Rhynie fossielen dichter bij elkaar gebracht. 
Toch zijn er aanwijzingen dat ongeveer in dezelfde periode 
reeds stammen met de hoog georganiseerde structuur der Gym- 
nosperme boomen bestonden. Ik heb ’t oog op overblijfselen, 
van welke Palaeopitys Milleri, van de „Middle Old Red Sandstone 
of Cromarty” het type is. Wij hebben veel meer informatie om- 
trent aeze hoogere vormen der vroege Devoonsche vegetatie noodig, 
maar wij weten genoeg om voorzichtig te zijn in onze speculaties. 
De Rhyniaceae, ten minste, waren blad- en wortellooze planten. 
In het geval van ééne soort van Rhynia en in dat van Hornea 
zijn de luchtstengels geheel ontbloot van aanhangsels, terwijl bij 
de andere Rhynia halfbolvormige opzwellingen voorkomen, die 
door ARBER geidentificeerd zijn met de „spines” van Pszlophyton. 
De emergenzen van R. Gwynne-Vaughani zijn geïnterpreteerd als 
bladeren in aanleg, maar meer recente waarnemingen, die hun 
lateren histologischen oorsprong aan het licht brachten, maken deze 
hypothese zeer twijfelachtig. 
Bij Asteroxylon, een in alle opzichten veel hoogere plant, is de 
stam bekleed met zeer duidelijke bladeren, hoewei eenigszins 
rudimentair wat hun voorziening met vaten betreft. Zien wij, in 
deze planten, en in andere van dezelfde periode, den eersten 
oorsprong van het blad van een bloot niet-vasculaire uitstulping, 
of was de reductie reeds begonnen, zoodat bij de Rhyniaceae b.v. 
de bladeren aan het verdwijnen waren? In het eerste geval zouden 
wij aanwezig zijn bij de geboorte van LIGNIER’s phylloiden, van 
de microphyllen der Lycopoden-serie, hoewel, zooals wij zooeven 
opmerkten, de uitgroeiingen bij Rhynia Gwynne-Vaughani niets 
met bladeren te maken mogen gehad hebben. 
Eene tegenovergestelde meening is echter ook mogelijk. Wij 
hebben al gezien, dat deze planten zoowel aan de Pteridophyten 
als aan de Thallophyten toegewezen zijn; zij toonen ook teekenen 
die in de richting van Bryophyten wijzen en ik begrijp dat men 
zelfs voorgesteld heeft ze bij de Bryophyten onder te brengen, in 
welk geval iedere mogelijke meening vertegenwoordigd is. De 
Sphagnum-achtige structuur van het columellate sporangium of 
sporogonium van Hornea en Sporogonites moge de toewijzing aan 
de Bryophyta rechtvaardigen en dan is het natuurlijk gemakkelijk 
