r 
434 SCOTT, HET TEGENWOORDIGE STANDPUNT DER AFSTAMMINGSLEER, 
de Pteridospermae zelf. Dit is ten minste de meening, die zich 
nu aan ons opdringt, maar onze kennis is nog recht mager. Wij 
moeten vooral meer weten omtrent de Devoonsche spermaphyta, 
want op dit oogenblik hebben wij zelfs nauwelijks eenige aan- 
wijzing voor het bestaan van zaden in eenige Devoonsche Flora. 
De data, die wij bezitten, zijn alle van anatomischen aard en een 
leerling van WILLIAMSON moet op zijn hoede zijn tegen het gevaar 
van herhaling van de oude fout der school van BROGNIART. 
Na mij zoover in speculatieve streeken te hebben gewaagd, 
moge het goed zijn een oogenblik tot de feiten terug te keeren 
en te vragen in hoeverre onze kennis der varen-achtige zaad- 
planten toegenomen: is sinds de oorspronkelijke ontdekkingen van 
1903—1906. Ik vrees dat er niet zoo heel veel te vermelden valt. 
Wij kennen nu een of twee meer soorten van Neuropteris die 
zaaddragend waren en ook het waarschijnlijke zaad van Heteran- 
gium. Verder hebben wij verschillende aanduidingen omtrent den 
aard der pollen-dragende organen van sommige Pteridospbermen- 
genera, hoewel de documenten, meestal in den vorm van impres- 
sies, ontoereikend in detail zijn. De nieuwe informaties, die wij 
verkregen, bevestigen op voldoening gevende wijze onze vroegere 
gevolgtrekkingen, doch breiden deze slechts weinig uit. 
Aan den anatomischen kant is meer leven geweest. Wij kennen 
nu een heel aantal palaeozoische planten van verschillende struc- 
tuur, die iets gemeen hebben met de beter bekende Pteridosper- 
menfamilies: Lyginopteridae en Medullosae, terwijl zij zeker niets 
te maken hebben met Lycopoden, Equiseten of Sphenophyllen. Wij 
noemen ze daarom Cycadofilices of Pteridospermae. Ik geef er de 
voorkeur aan één naam voor hen allen te gebruiken en neig tot 
de laatste omdat, hoewel al deze planten een min of meer varen- 
achtigen bouw bezitten, vele van hen geen bepaalde gelijkenis met 
Cycadeae vertoonen. 
Thans kennen wij niet minder dan 8 families, voornamelijk 
gebaseerd op anatomische kenmerken, die ‘wij voorloopig tot de 
Pteridospermae brengen: 
1. De bekende Lyginopterideae (Lager en Hooger Carboon). 
2. De Rhetinangium-familie, op Dr. GORDON’s nieuw genus 
gebaseerd (Lager Carboon). 
