IN VERBAND MET DE OUDE GESCHIEDENIS DER PLANTEN. 435 
3. De Megaloxyleae, door Prof. SEWARD ontdekt (Boven Carboon). 
4. De Calamopityeae, kort geleden door Dr. Kipston met een 
nieuw genus en met een nieuwe soort verrijkt (Lager Carboon). 
5. De Stenomyelon-familie, een andere van Dr. KipsTon’s ont- 
dekkingen en met hem te zamen met GWYNNE-VAUGHAN be- 
schreven (Lager Carboon). 
6. Het Protopitys type, een zonderling geïsoleerd type, belicht 
door SoLms-LAuBAcH (Lager Carboon). Deze allen zijn mo- 
nosteel. Dan komen de twee in hoofdzaak polystele groepen: 
7. De reeds genoemde Cladoxyleae, een eenigszins mysterieus 
ras uit het Lager Carboon of misschien uit het boven-Devoon. 
8. De bekende Medullosae (Boven Carboon). 
Het verdient opgemerkt te worden dat 5 dezer families uit het 
lager Carboon komen (of misschien, in sommige gevallen nog ouder 
zijn); één (Lyginopterideae) omvat planten zoowel uit het lager 
als het hooger Carboon, terwijl twee (Megaloxyleae en Medulloseae) 
thans slechts uit het boven-carboon bekend zijn. 
Van de acht families onder discussie zijn er slechis twee (Lygt- 
nopterideae en Medulloseae) bij welke wij eenige aanduiding van 
fructificatie hebben. De andere zes zijn slechts door hun vegetatieve 
en meestal door hun anatomische eigenaardigheden bekend. Van 
deze zijn de Protopityeae en de Cladoxyleae de meest geisoleerde ; 
zij verschillen b.v. in de structuur van hun tracheiden van de 
andere families. Er is geen gegronde twijfel aan de verwantschap 
der families vertegenwoordigd door Lyginopteris. Rhetinangium, 
Megaloxylon, Calamopitys, Stenomyelon en Medullosa, die alle wel 
tot een en hetzelfde hoofd-phylum behooren. Overwegend, dat 
leden van twee ver uiteenloopende families in deze serie met 
zekerheid hoog georganiseerde zaden gedragen hebben, is er een 
sterk vermoeden dat het heele stel zich door zaden van een of 
anderen aard voortplantte. In het geval der beide families Proto- 
pityeae en Cladoxyleae zijn de affıniteits-teekenen minder duidelijk, 
maar zelfs deze hebben meer gemeen met de type-families Lyg7- 
nopterideae en Medullosae dan met eenige andere groep. 
Ik meen dus dat wij gerechtigd zijn op het tegenwoordige onvol- 
ledige stadium onzer kennis om voorloopig deze families bijeen 
te houden als, vermoedelijk in ruimen zin : Pteridospermae. Volgens 
deze opvatting vormden zij een distincte, groote en veelvormige 
