444 LOTSY, EVOLUTIE-FACTOREN. 
even week als protoplasma; wij weten, vooral door de ontdekkingen 
van LAUE en de Bracg’s, dat kristallen een zeer regelmatige rang- 
schikking der hen samenstellende deeltjes bezitten, dat hun mole- 
culen of atomen in de elementen van een ruimteraster geplaatst 
zijn; wij weten dat molekulen en atomen van verschillenden aard 
in alterneerende lagen van de dikte van slechts één zoo’n molecuul 
of atoom kunnen voorkomen en wij weten dat zulke dunne mole- 
culaire lagen een belangrijke physiologische rol in het plasma 
vervullen. > 
Wij weten verder dat sommige kristallen b.v. eiwit-kristallen in 
water vermogen op te zwellen, terwijl andere die dit vermogen 
missen, toch vloeibaar water kunnen omsluiten en dat de calciet- 
kristallen van FONTAINEBLEAU, hoewel volmaakt van vorm, toch tot 
90 0/, zand kunnen bevatten, terwijl — last but not least — som- 
mige vrij levende cellen b.v. sommige Radiolartae een zoo perfecten 
kristalvorm vertoonen, dat zij met aan de kristallen ontleende 
soortsnamen, zooals octahedrus, dodecahedra, icosahedra etc. worden 
aangeduid. 
Klaarblijkelijk is dus vorm, zoowel in de levende als in de 
levenlooze natuur, het gevolg van een ordelijke moleculaire rang- 
schiklefng, of met andere woorden: de nisus formativus in beide 
Riiken is een kristallisatie-proces. 
Ik waag het daarom te beweren, dat het cytoplasma der gameten, 
zoowel als dat der organismen, die wit deze ontstaan, niet van 
den nucleus afstamt; dat het cytoplasma is: „the something out- 
side the scope of segregation”, dat het verder geen aggregaat van 
onderling onafhankelijke genen is, welker rangschikking periodiek 
verstoord wordt en die zich periodiek op nieuw ordenen, maar dat 
een organisme zijn vorm te danken heeft aan de moleculaire 
structuur van zin cytoplasma, welke nooit vernietigd wordt, maar 
ongeschonden van generatie lot generatie doorgegeven wordt. 
Voor wij er nu toe overgaan den oorsprong der verschillende 
soorten van gameten te bespreken, is het misschien goed een 
blik te werpen op den 
II. OORSPRONG DER INDIVIDUEN UIT DE GAMETEN. 
In sommige gevallen is, zelfs bij de hoogere organismen, één 
enkele gameet instaat tot een individu te „kristalliseeren”. De 
