448 LOTSY, EVOLUTIE-FACTOREN. 
grootere groepen en een polyphyletische van b.v. het genus of 
zelfs de ,species”. Toch verdient zoodanige mogelijkheid, zooals 
ik hoop aan te toonen, onze ernstige aandacht. 
Een andere verrassende omstandigheid in geschriften over 
evolutie is het zeer algemeene onvermoeide pogen om de genealogie 
der soorten te reconstrueeren door hen, die DARWIN’s meening 
aanvaarden dat soorten in alle richtingen varieeren, terwijl, indien 
dit werkelijk het geval is, er natuurlijk niets is om ons te leiden 
bij het opsporen der afstammingslijnen ; in dit opzicht kan alleen 
dan hoop gekoesterd worden als evolutie òf min of meer ortho- 
genetisch verloopen is, òf als er, naast een verandering veroor- 
zakend element, in de evolutie een element aanwezig is, dat ge- 
durende lange perioden onveranderd blijft. 
Vóór wij deze belangrijke vragen nader aansnijden, is het slechts 
eerlijk te vragen of het oorspronkelijke soortsbegrip niet voor 
zoodanige wijziging vatbaar is, dat een natuurlijke eenheid ont- 
staat. Ik ben er van overtuigd dat dit niet mogelijk is. Zooals 
reeds gezegd werd zijn de hoofdeischen waaraan een orthodoxe 
soort moet voldoen: gezamenlijke afstamming van alle tot de 
soort behoorende individuen en volkomen gelijke geaardheid van 
al die individuen. 
De soorten der bollenkweekers, de verschillende vormen van 
tulpen, hyacinthen enz. die ongeslachtelijk vermeerderd worden, 
voldoen aan deze eischen; toch zal geen botanicus ze als soorten 
erkennen, omdat zij, geslachtelijk vermeerderd, nakomelingen van 
verschillende geaardheid geven. 
Muilezels kunnen ook aan één der vereischten eener soort vol- 
doen nl. aan gelijke geaardheid, maar zij schieten te kort ten 
opzichte van het tweede vereischte: het vermogen tot voortplanting. 
Om deze reden, werd in het land van welks gastvrijheid wij thans 
zoo zeer genieten, tegen het einde der 18e oeuw een muilezel als 
„contrary to the intentions of the Creator” door vrome landlieden 
doodgeslagen. „Muilezels”, die wel het vermogen tot voortplanting 
bezitten kunnen echter aan alle vereischten eener soort voldoen, 
zooals de „muilezel” Oenothera muricata bewijst, die door syste- 
matici als eene soort beschreven werd en wordt. Er is inderdaad 
niet de minste twijfel aan dat alle Oenotherae muricatae in hooge 
mate aan elkaar gelijk zijn; geen enkele varieteit of mutant is van 
