450 LOTSY, EVOLUTIE-FACTOREN. 
eenig individu in de natuur aangetroffen, altijd voorouders van 
denzelfden aard als dat individu zelf heeft gehad is — zooals 
DARWIN aantoonde — een mythe en daar het species-begrip op 
deze mythe gebaseerd is, is het zelf een mythe. 
Houden wij ons daarom aan de feiten: in de natuur bestaan 
talrijke verschillend geaarde individuen; de meeste van deze althans 
zijn heterozygoot welke omstandigheid hen in geenen deele belet | 
reëele en physiologische eenheden te zijn, zooals alle hier aan- 
wezisèn bewijzen. Het bastaard-individu is precies even constant, 
even volkomen of onvolkomen als het zoogenaamd zuivere, het — 
reageert op overeenkomstige wijze op uitwendige prikkels door 
welke het op overeenkomstige wijze gemodificeerd wordt; het is 
verder even goed of even slecht in staat zich aan veranderde om- 
standigheden aan te passen. 
Het verschil tusschen het bastaardindividu en het zuivere uit 
zich pas in de nakomelingen; die van het bastaardindividu ver- 
schillen onderling van aard, die van het zuivere zijn allen van 
gelijken aard en zelfs dit verschil is tot de mendelende bastaar- 
den beperkt; de nakomelingen van den nzei-mendelenden bastaard 
Oenothera muricata zijn onderling even gelijk als die van het 
denkbaar zuiverste individu. 
Onder deze omstandigheden rest ons niets dan met het soorts- 
begrip te breken; de soorten der systematici zijn geen soorten, 
doch slechts groepen van uitwendig op elkaar gelijkende indivi- 
duen, zoodat deze groepen met een anderen naam behooren te 
worden aangeduid; ik heb daartoe de benaming linneon voorgesteld. 
Deze linneonten zijn bij het maken van een catalogus der ver- 
schillende in de natuur aanwezige vormen van groot gemak omdat 
zij ons eene voorloopige rangschikking naar opvallende kenmerken 
veroorloven, ongeveer op dezelfde wijze als bij het catalogiseeren 
van munten de opvallende eigenschappen van deze ons van dienst 
zijn bij eene indeeling in gouden, zilveren en koperen munten. 
Men meene echter niet dat de verdeeling der levende natuur in 
de soorten der systematici eenige meerdere waarde heeft dan deze 
indeeling der munten; de soorten der systematici zijn niet zuiver- 
der dan de verschillende metalen dezer munten. Het bezwaar is, 
dat, terwijl niemand een gouden munt er van verdenkt van zuiver 
goud te zijn, men maar al te zeer geneigd is de zuiverheid der 
