452 LOTSY, EVOLUTIE-FACTOREN. 
of openen. Een eenvoudig voorbeeld moge dit aantoonen; vóór 
den invoer der neger-slaven vormden de blanken in Amerika een 
gesloten syngameon, na de aankomst der negers opende het zich 
om hen op te nemen; op overeenkomstige wijze blijft een sali- 
cetum, uit het syngameon Salix viminalis bestaande, gesloten 
zoolang geen andere wilgen in zijn nabijheid groeien, zoodra dit 
wel geschiedt, opent het zich. 
Dit geschiedt met alle syngameons met kortere of tangere tusschen- 
poozen, voor zooverre zij door wederkeerige steriliteit niet per- 
manent voor elkaar gesloten zijn. De groepeering der individuen 
in de natuur is niet, zooals het species-begrip vooropstelde, perma- 
nent, maar temporair en hetis juist deze omstandigheid die evolutie 
mogelijk maakte omdat zij de mogelijkheid opende tot dat funda- 
menteele vereischte van evolutie: 
IV. DE CONSTITUTIONEELE VERANDERING DER GAMEET. 
Men meende vroeger algemeen dat gameten erfelijk variabel 
waren, ook als iedere mogelijkheid eener kruising uitgesloten was. 
Het is mij wel bekend dat dit denkbeeld nog door velen gehuldigd 
wordt: ook ben ik niet in staat de mogelijkheid daarvan absoluut 
tegen te spreken, maar van één ding ben ik zeker, nl. dat velen, 
die vast overtuigd zijn van het bestaan eener erfelijke variabiliteit 
de geweldige moeielijkheden, die aan het bewijzen daarvan in den 
weg staan, onderschatten. 
Het is in geenen deele voldoende aan te toonen, dat een individu, 
van welk men wist dat diens voorouders die en die soorten van 
gameten vormden, gameten van anderen aard vormt want dit 
bewijst slechts, dat het betreffende individu andere gameten vormt 
dan wij verwachtten, dat het doen zou, maar niet — en dit is het 
cardinale punt — dat deze, tot op dat oogenblik onbekende, ga- 
meten van de ons bekende afgeleid waren. 
En zelfs al ware bewezen dat deze voor ons nieuwe gameten 
werkelijk van de oude afstamden, dan zou het nog noodig a 
aan te toonen dat zij niet uit de oude ontstaan waren door ver- 
lies van chromosomen noch door toevoeging van deze aan het 
oorspronkelijk stel, met andere woorden, het zou moeten bewezen 
worden dat de veronderstelde mutant hetzelfde aantal chromo- 
somen bevat als de ouder-vorm, terwijl, als ook dit bewezen was, 
