LOTSY, EVOLUTIE-FACTOREN. 453 
de grootste moeielijkheid nog zou over blijven nl. het verkrijgen 
van absolute zekerheid, dat de nieuwe gameten niet ontstaan 
waren door incorporatie van een vreemd chromosoom in hun 
chromosomenstel als een gevolg van uitwisseling met een ander 
stel, noch door „crossing-over’’, gesteld dat er zoo iets als crossing- 
over bestaat. 
Met andere woorden: het bestaan van erfelijke variabiliteit kan 
slechts dan bewezen worden als wij volkomen zeker zijn van de 
zuiverheid van ons uitgangsmateriaal ‘en dan nog alleen, als wij 
zeker zijn van een algeheele afwezigheid van onregelmatige chro- 
mosomendistributie. 
Deze moeielijkheden zijn vrij wel onoverkomelijk en zulks 
behoeft niet te verwonderen als wij de groote gecompliceerdheid 
der structuren met welke wij te doen hebben, vergelijken met de 
zoo oneindig eenvoudiger chemische elementen en aan den arbeid 
denken,’ die het gekost heeft om de transmutabiliteit van nog 
slechts enkele dezer te bewijzen. 
Alle variabiliteit, waarvan vóór MENDEL, sprake was, verdwijnt 
wel — zooals in vele gevallen bewezen is — bij strenge isolatie. 
DARWIN zelf zag — zooals uit een schrijven aan DR. GILBERT 
blijkt — zeer variabele vormen van Anjers b.v. even constant 
worden als wilde soorten, zooals hij het uitdrukt, nadat hij ze 
eenige jaren achter elkaar met eigen pollen bestoven had. Helaas 
gelukte het hem niet in te zien, dat het juist die herhaalde zelf- 
bevruchting was, die de diversiteit, die hij voor variabiliteit aanzag, 
deed verdwijnen. 
Daar het variabititeitsbegrip in DARWIN’s werken noodgedwongen 
vaag was en men er veel over gestreden heeft wat DARWIN eigenlijk 
onder variabiliteit verstond, druk ik hier het belangrijkste deel 
van dit schrijven woordelijk af, omdat het ten duidelijkste toont 
dat althans een belangrijk deel van DARWIN's varieteiten zonder 
twijfel MenNpersche splitsingsproducten zijn geweest. De brief is 
te vinden in het 3e deel van „Life and Letters” p. 342. 
C. DARWIN to J. H. GILBERT, 
Down, Februari 16. 1876. 
My dear Sir, — When I met you atthe Linnean Society, you were so kind 
as to say that you would aid me with advice, and this will be of the utmost 
value to me and my son. I will first state my object, and hope that you will 
