458 LOTSY, EVOLUTIE-FACTOREN. 
4e. door duplicatie van chromosomen door het achterwege blijven 
van een reductie-deeling. Dit geval zullen wij, voorloopig, daar 
het geen nieuwe qualiteiten aanbrengt, doch slechts eene quan- 
titatieve vermeerdering betreft, ter zijde laten. 
De overige gevallen kunnen onder de hoofden: verandering 
door beschadiging (verlies) en verandering door insertie (toevoe- 
ging of uitwisseling) gebracht worden. Ik weet zeer wel, dat 
ook deze opvatting op eene veronderstelling berust, op die, dat 
chromosomen werkelijk veranderingen veroorzaken, en dat tegen 
deze opvatting twijfel geopperd is. BATESON bv. schijnt niet 
zeker te zijn dat dit het geval is, ten minste niet, als ik de woorden 
in zijn Croonian Lecture van verleden jaar juist interpreteer „that 
chromosomes are strands of some more or less homogeneous 
substance and that it would, in my opinion, in so far as nume- 
rical and geometrical order is exhibited by them, be more proper 
to compare this regularity with that seen, for example, in drying 
mud or in the formation of prisms of basalt than to attribute to 
it a more fundamental meaning”. 
Ofschoon ten zeerste geneigd de noodzakelijkheid van scepti- 
cisme te erkennen, ten opzichte van bijna ieder punt waarvan wij 
meenen positieve kennis te bezitten, meen ik toch dat het feit, 
dat de toevoeging van één enkel chromosoom (verkregen van een 
vreemd chromosomenstel) aan het voorhandene stel der gameet, 
zooals dit zoo vaak bij Oenothera geschiedt, steeds vergezeld gaat 
van een belangrijke verandering in habitus, voorloopig althans, 
verklaard moet worden als door dat toegevoegde chromosoom 
veroorzaakt te zijn. 
Ik geloof daarom zeer zeker dat insertie van vreemde chromo- 
somen, ten gevolge van kruising, de hoofdoorzaak en — op dit 
oogenblik de eenige met zekerheid aangetoonde — oorzaak van 
evolutie is. 
„Het resultaat van kruising kan, voor zoover wij thans weten, 
drieledig zijn: MeNpersche splitsing, de Vrres’sche splitsingjen — 
zeer waarschijnlijk althans — apogamie. 
Het is niet noodig hier nader op de MENDEL-splitsing in te gaan; 
haar hoofdeffect, voor zooverre het evolutie betreft, is het ont- 
staan van een aantal verschillende typen, van welke sommigen, 
onder bepaalde voorwaarden, homozygoot kunnen worden. 
