LOTSY, EVOLUTIE-FACTOREN. 463 
werd vastgesteld. Dientengevolge was de aanwezigheid van ken- 
merken van twee vormen niet te wijten aan eenige uitwisseling 
die tusschen twee complexen had plaats gegrepen, maar aan de 
gelijktijdige aanwezigheid van deze beide complexen in hun geheel. 
Het feit, door de onderzoekingen van GATES en van OVEREEM 
aan het licht gebracht, dat Oenotheren met supernumeraire chro- 
mosomen in staat zijn eicellen met allerlei verschillende chromo- 
somen-getallen te vormen, maar geen goed pollen met tusschen 7 
en 14 gelegen chromosomen-getallen, toont dat dit soort van hete- 
rogamie secundair is; in principe zijn deze vormen isogaam, zij 
vormen dezelfde soort van gameten van beide sexen, maar een 
deel der mannelijke aborteert, zeer waarschijnlijk, zooals wederom 
GATES het eerst veronderstelde, doordat de verkeerde nucleo- 
plasmarelatie fataal is voor dé vrije pollenkorrels maar niet voor 
de, door het plasma van de embryozak omringde, eicellen. 
Blijft te verklaren waarom geaborteerde pollenkorrels voorkomen 
bij permanent isogame vormen, zooals O. Lamarckiana en ik waag 
de veronderstelling dat dit door dezelfde oorzaak teweeg gebracht 
wordt: abortie van pollenkorrels met aberrante chromosomen- 
getallen, veroorzaakt door onregelmatige chromosomendistributie, 
die inderdaad bij Lamarckiana voorkomt, zooals uit de zooge- 
naamde mutanten met 15 chromosomen blijkt. 
Maar zelfs indien deze veronderstelling — en meer dan dat 
is ’t niet — juist mocht blijken te zijn, blijft nog het verschil te 
verklaren tusschen Oenotheren met twee soorten van gameten, 
zoowel in de vrouwelijke als in de mannelijke sexe en die met 
beperking der twee soorten van gameten tot de vrouwelijke sexe, 
terwijl slechts ééne soort van mannelijke wordt voortgebracht. 
Mogelijkerwijze is dit verschil het gevolg van verschil in voeding, 
doordat de beter gevoede embryozakken de ontwikkeling van beide 
soorten van gameten, de minder goed gevoede pollenkorrels die 
van slechts één der beide soorten veroorloven. Deze verklaring 
zou in overeenstemming zijn met de omstandigheid, dat RENNER 
en ik aan konden toonen, dat de laatste vorm van Oenothera, 
die als geheel heterogaam werd beschouwd, O. muricata, slechts 
half beterogaam is, doordat zij zoowel rigens als curvans-eicellen, 
doch slechts curvans-pollen vormt. 
Vóór wij dit onderwerp verlaten, is het wel wenschelijk den 
