466 LOTSY, EVOLUTIE-FACTOREN. 
per vrucht, terwijl deze tot zekerheid werd toen het ditjaar bleek, 
dat de zelfbevruchte plant zuivere Argemone’s afsplitste. 
Natuurlijk kon dit laatste zeer wel geschieden in geval de 
bastaard niet triploid was, doch slechts een luxurieerende mendel- 
bastaard, maar het feit, dat geen der splitsingsproducten, behalve 
de beide afgesplitste zuivere Argemone's, eenig ander teeken van 
Argemone-invloed vertoonden dan de reeds bij den oorspronke- 
lijken bastaard waargenomene en bovengenoemde, (op de stempel- 
lappen en de latex betrekking hebbende) is nauwelijks vereenigbaar 
met mendelsplitsing. | nd 
Het viel vooral op, dat er bij deze splitsingsproducten geen 
spoor van de borstels op de vruchten, zoo typisch bij Argemone, 
noch van de, voor deze niet minder typische, zwarte vlekken op 
de petala. aanwezig was, terwijl toch de afgesplitste Argemone's in 
alle opzichten typisch waren. 
De eenig mogelijke verklaring schijnt mij te zijn dat de bastaard 
triploid was en de vraag doet zich nu voor welke soort van tri- 
ploidie? Tot mijn spijt, ben ik niet instaat hierop een bepaald 
antwoord te geven; ik was niet in de gelegenheid de zaak cytolo- 
gisch te onderzoeken, noch kon ik eenige opgaven van chromo- 
somengetallen bij papavers in de litteratuur vinden, maar ik waag 
het te veronderstellen dat de bastaard ontstaan is uit de conjugatie 
van een diploide dubium eicel met een haploide Argemone pollen- 
gameet en dat de dubbele dosis van dubium-chromosomen alle 
Argemonekenmerken behalve die, welke van de stempellappen en 
van de kleur van het mélksap vermeld zijn, onderdrukte. Dat een 
dubbele dosis van één component inderdaad bijna alle kenmerken 
door de andere veroorzaakt kan onderdrukken werd bewezen door 
een der reeds genoemde triploide Oenotheren bij welke alle ken- 
merken door het curvans-complex onderdrukt waren met de eenige 
uitzondering van een, daarenboven nog spoedig verbleekende, 
flauw-violette tint der rozet-bladeren. 
Onder de splitsingsproducten van onzen Papaver-bastaard waren 
er die geheel denzelfden habitus bezaten als de oorspronkelijke 
bastaard, terwijl alle anderen met uitzondering der beide afge- 
splitste Argemone's, binnen de grenzen van het linneon Papaver 
dubium lagen, wat eveneens voor een overwegen van het aantal 
dubium-chromosomen spreekt. Dit is wat wij verwachten zouden, 
nt eae 2 ae 
wa 
