468 LOTSY, EVOLUTIE-FACTOREN. 
chromosomengetallen dan de oorspronkelijke geselecteerd hebben 
en wel in zoodanige mate, dat hij er nu, in het belang van „nor- 
male” kruisingen, op aandringt maatregelen te treffen om die met 
de lagere chromosomengetallen te behouden; het is zelfs de vraag 
of hyacinthen met hét oorspronkelijke chromosomengetal nog aan- 
wezig zijn. 
Met den Heer Houwink te Meppel kruisingsproeven met wilde 
hoenderlinneonten nemend, hebben wij — tot op heden — met 
uitzondering van één dier, slechts kleine dieren verkregen. De 
ervaring van Dr. DE Mor met de hyacinthen, opent de vraag of 
onze zware hoenderrassen niet een grooter aantal chromosomen 
bezitten dan de kleinere. Tot mijn spijt en ik mag wel zeggen tot 
mijn verwondering, heb ik tot op heden geen inlichtingen omtrent 
het chromosomengetal bij „het hoentje” kunnen verkrijgen. 
Een andere complicatie bij kruisingen kan teweeg gebracht 
worden door apogamie. Zooals bekend is heeft RosEeN verschil- 
lende Jordanonten van het linneon ZErophila verna met elkaar 
gekruist en min of meer intermediaire F,’s verkregen, die, evenwel 
veelal in habitus meer naar de moeder neigden. De vruchtbaar- 
heid was verminderd, met uitzondering van de bastaarden tusschen 
de zeer weinig van elkaar verschillende stricta en cochleata, die 
bijna volkomen vruchtbaar waren. In Fy vond een zeer sterke 
splitsing plaats. Eene F3 werd tot dusverre slechts verkregen van 
de kruising E. cochleata X radians. Vijf der meest fertiele Fo plan- 
ten bleken bij zelfbevruchting constant te zijn en de verkregen 
F3 planten volkomen fertiel, terwijl toch hun ouders slechts gedeel- 
telijk fertiel waren. | 
Rosen besluit hieruit: „Alle neuen Formen aus Fs, die ueber- 
haupt keimfähigen Samen gebildet haben sind constante Biotypen.” 
Mij schijnt het, in verband met deze groote fertiliteit, veel waar- 
schijnlijker dat de constantheid aan apogamie te wijten is. 
ROSEN was niet in staat zijn zeer kleinbloemige vormen te cas- 
treeren en daar hij bij kruising, behalve bastaarden, een, in den 
regel groot, aantal planten van hetzelfde type als de moeder ver- 
kreeg, schreef hij, zeer natuurlijk, dit feit aan zelfbevruchting der 
immers niet gecastreerde planten toe. 
Ik herhaalde RosEN’s experimenten met twee zeer duidelijk van 
elkaar verschillende vormen, in de buurt vau Bennebroek in ’t wild 
