LOTSY, EVOLUTIE-FACTOREN. 471 
Ariadne om uit den doolhof van het evolutie-verloop te geraken, 
doordat deze ons, in daartoe geschikte gevallen, in staat zouden 
stellen de genealogie der gameten te reconstrueeren, die, volgens 
mij, in de plaats behoort te treden van de doellooze pogingen 
om de genealogie der zoogenaamde soorten vast te stellen. 
Ik betreur het daarom dat, voor zoover mij bekend is, nog nie- 
mand getracht heeft dit principe op de zoo goed gedefinieerde 
groep der Rhodophyceae toe te passen, waarschijnlijk omdat, zooals 
een uwer een paar dagen geleden in een gesprek met mij op- 
merkte, het zoo van zelf sprekend is, dat deze geheele groep 
van roode flagellaten afstamt en daardoor het onderwerp de charme 
der onzekerheid mist. 
Indien de door mij betoogde opvatting juist is, vormen onze 
vrouwelijke voorouders het behoudende, onze mannelijke het 
revolutionaire element in de evolutie of, correcter uitgedrukt: 
het cytoplasma is het stabiele, de kern het verandering veroor- 
zakende element. 
Zoo wordt dan, naar mijne meening, het type der systematische 
groepen bepaald door de moleculaire structuur van het protoplasma, 
terwijl diversiteit binnen die groepen veroorzaakt wordt door de ge- 
durig veranderende samenstelling der chromosomenstellen, als een 
gevolg der vele kruisingen die in het verloop der tijden plaats vinden. 
Evenmin als ik het cytoplasma als een amorphe massa kan 
beschouwen, evenmin kan ik deze meening betreffende de chro- 
mosomen koesteren. Ook deze moeten een regelmatige rangschik- 
king hunner moleculen bezitten en danken vermoedelijk juist 
daaraan hun vermogen tot splijting, juist zoo als de splijting van 
zekere eiwitkristallen, in vorm met chromosomen overeenkomend, 
volgens BRüELL het gevolg is hunner kristallijne structuur. Indien 
crossing-over” werkelijk bestaat, vereischt ook deze een bepaalde 
moleculaire structuur der chromosomen. 
Het is natuurlijk een punt van het allerhoogste belang den om- 
vang te bepalen van de systematische groepen, die dezelfde soort 
van cytoplasma bezitten. 
_ Indien kon worden aangetoond dat het cytoplasma van ver- 
schillende Lınn&’sche soorten verschillend, dat van leden van 
dezelfde LINNE’sche soort daarentegen hetzelfde was, zou daarmede 
de natuurlijkheid der LINNE’sche soort bewezen zijn. 
