472 LOTSY, EVOLUTIE-FACTOREN. 
Mogelijkerwijze zou eene studie van reciproke kruisingen tus- 
schen zoogenaamd zuivere organismen (Oenotheren kunnen hiertoe 
natuurlijk, zonder meer, niet dienen en organismen, die „sex- 
limited” overerving vertoonen evenmin) hierop licht kunnen werpen. 
Ik heb mij al eenigen tijd experimenteel met deze vraag 
bezig gehouden zonder nog tot een definitief resultaat te zijn 
gekomen. 
Op den eersten blik schijnen een aantal gevallen bij planten ten 
_ gunste van plasmatische verschillen tusschen verschillende „soorten” 
te spreken; ik wil eenjge, mij uit ervaring bekende, aanduiden. 
Als men de langvruchtige „vegetable marrow”-pompoen, met de 
bolvormige „oranjeappel”-pompoen kruist, verschillen de reciproke 
kruisingen op matrokline wijze d.w.z. de vruchten der bastaarden 
zijn langer, als „vegetable marrow’ de moeder was dan wanneer 
oranjeappel als zoodanig fungeerde. 
Een donkerroode Melandryum rubrum en een witte Melandrvum 
album gaven reciproke bastaarden, die, op dergelijke wijze, 
matroklien van elkaar verschilden d.w.z. de bastaard-bloemen 
waren donkerder rood als M. rubrum dan wanneer M. album als 
moeder gediend had. 
Een zeer eigenaardig geval, dat direct aan dat van het muildier 
en den muilezel herinnert, kwam aan het licht, gedurende proeven 
door den Heer Houwink te Meppel genomen, met het doel om 
een inzicht te krijgen in het nog zoo duistere vraagstuk naar den 
oorsprong onzer huisdieren. 
Gedurende deze proeven werden reciproke bastaarden vhs stie 
witte zijde-hoenders en wilde Bankiva’s verkregen, die opvallend 
homogeen, maar reciprook verschillend bleken te zijn. 
Als het zijdehoen als moeder fungeerde bezaten alle Fy haben 
rozen-kammen, donkerbruine halsveeren, een klein zwart kuifje 
achter de kam en geringe pootbevedering, terwijl de hennen even- 
eens rozen kammen hadden, maar een $roote zwarte kuif en, in 
bevedering, vooral in de hals-streek, zeer donker waren. 
Als daarentegen Bankiva de moeder was geweest, was de F, even 
homogeen als de vorige, maar de hanen hadden enkele kammen, 
met één enkele plooi vlak boven de aanhechtingsplaats, een rood- 
bruine kleine kuif en stroogele halsveeren, terwijl de pooten zwaar 
bevederd waren; de hennen hadden ook enkele kammen en kleine 
