474 LOTSY, EVOLUTIE-FACTOREN, 
In de eerste plaats zijn de verkregen resultaten niet altijd gelijk. 
Terwijl in het algemeen de Lamarckiana’s met rigens-plasma 
veel kleinere bloemen bezitten dan die met albicans-plasma, ken 
ik één geval, waarin een vorm, die door bijeenbrengen van velans 
en gaudens complexen in rigensplasma verkregen was, opvallend 
groote bloemen had. 
Het is natuurlijk mogelijk, dat bij de hieraan voorafgaande 
kruisingen de velams en gaudens complexen niet zuiver zijn ge- 
bleven, en daardoor de eventueel deprimeerende invloed van het 
rigens-plasma overwonnen werd. Zooals steeds in erfelijkheids- 
vragen, is ook hier weer de questie van de zuiverheid van het 
uitgangsmateriaal de groote moeielijkheid. | 
Hetzelfde geldt van de kruisingen tusschen de zijde-hoenders 
en de bankiva’s, terwijl het verschil tusschen de eerst verkregen 
broedsels overtuigend was, gaf uitbreiding van één dezer, andere 
resultaten. 
Dan is er een ander belangrijke questie : indien wij hier werkelijk 
‘met plasma-invloed te doen hebben, moet die invloed in Fa 
blijven bestaan, daar F; en Fy hetzelfde plasma bezitten. 
Dit nu is bij de zijde-hoen-bankivakruising, voor zooverre het 
den kam-vorm betreft zeker ziet het geval, in een der beide reci- 
proke F°’s zijn reeds rozenkammen naast enkele kammen aangetoond. 
Wij zullen hierop thans niet nader ingaan, daar zoolang wij niet 
weten of de gebruikte ouderdieren, Bankiva en Negerhoen hetzelfde 
aantal chromosomen bezitten, discussie niet wel mogelijk is. Bij 
verschillend chromosomenaantal toch kan (de rozen van TACKHOLM 
en Miss BLACKBURN en HARRISON toonen dit duidelijk) het verschil 
der reciproke kruisingen op verschil in chromosomengetal berusten. 
Wel blijven de verschillen in vrucht-lengte tusschen de reci- 
proke kruisingen van vegetable-marrow en oranjeappel in Fa 
bestaan, maar ook dit is nog niet overtuigend sinds wij uit de 
proeven van ToyAMA met zijdevlinders de langdurige nawerking 
van de kern op het plasma hebben leeren kennen, waardoor 
bij deze dieren, de in Fo plaatsgrijpende segregatie pas in F3 
zichtbaar wordt. 
Dit alles maakt, dat wij nog in geen enkel geval zekerheid hebben, 
dat er werkelijk verschil tusschen het plasma van verschillende 
LiNNÉ'sche soorten bestaat. Ik persoonlijk ben geneigd te meenen, dat 
