478 LOTSY, EVOLUTIE-FACTOREN. 
En zou dat ,,iets’ niet de moleculaire structuur van het cyto- 
plasma kunnen zijn, zou deze niet de oorzaak van de toepasselijk- 
heid van het „Like breeds Like” op het type van het phylum 
kunnen zijn ? 5 
Indien dit het geval ware, zou overeenkomst in type overeen- 
komst in afstamming beduiden, maar dit zou beteekenen dat de 
typen der verschillende phyla reeds zeer vroeg in de geschiedenis 
der aarde bepaald waren en deze opvatting schijnt vrij wel in 
overeenstemming met de meening te zijn, waartoe de palaeonto- 
logie thans overhelt. Het zou beteekenen, dat het cytoplasma ver- 
antwoordelijk is voor het type van het phylum, de nucleus voor 
de tallooze modificaties van dit type binnen het phylum of met 
andere woorden dat kernkruising de oorzaak is der diversiteit 
binnen het phylum, maar het eene phylum-type niet tot het andere 
vervormen kon. 
Het zeer vroege bestaan van verschillende pkyla zou dan òf op 
een afzonderlijken oorsprong der groote phyla, ieder van zijn eigen 
oerplasma, wijzen òf op een gezamenlijken oorsprong van deze van 
een geringer aantal oerplasmata. | 
Persoonlijk zie ik er niet tegen op om een afzonderlijke oor- 
sprong ‘der groote phyla aan te nemen, omdat ik geen redelijken 
grond kan vinden voor de veronderstelling, dat slechts ééne soort 
van oerplasma zou zijn ontstaan, noch voor de meening, dat alle 
verschillende oerplasmata op hetzelfde tijdstip in de geschiedenis 
onzer aarde zouden zijn gevormd. Het komt mij voor dat deze 
laatste meening slechts een overblijfsel van het oude scheppings- 
verhaal is, zooals misschien ook wel het denkbeeld der monophy- 
letische afstamming een overblijfsel van de Adam en Eva- 
sage is. | 
Ik geef echter toe dat een gezamenlijke oorsprong van verschil- 
lende phyla van een geringer aantal oerplasmata zeer wel denk- 
baar is; wij weten dat onder de lagere organismen heele gameten, 
cytoplasma en nuclei beide, gedurende de conjugatie versmelten, 
terwijl onder de hoogere de vrouwelijke gameet slechts den nucleus 
van den mannelijken in zich opneemt. 
Onder de lagere organismen vindt dus cytoplasma-kruising en 
kern-kruising beide plaats, onder de hoogere kern-kruising alleen,’ 
en zoo zou het kunnen zijn, dat cytoplasmakruising in staat ware een 
— 
