





BOEKBESPREKING. 493 
BRUNO FLEISCHER Beiträge zur Vererbung von Augenkrank- 
heiten. Klin. M. f. A. 1921. 66. 561. 
Schr. wijst op de beteekenis van Nettleship voor het erfelijkheids- 
onderzoek van oogkenmerken in Engeland en de verdienste van 
Anton Lutz, die de aandacht in de Duitsche litteratuur op Mendel’s 
wetten vestigde, somt eenige „noch dunkle Fragen” op en kondigt 
de mededeeling aan van eenige onder zijn leiding in de kliniek 
van Tübingen, onder auspiciën van prof. von Schleich bewerkte 
onderwerpen. 
P. J. WAARDENBURG. 

Gustav. TH. FREYTAG. Ueber blaue Sklera und Knochen- 
brüchigkeit. Klin. Mon. für Augenh. LXVI. 1921. 507. 
Beschrijving van een familie in Leipzig, waarvan 18 leden in 5 
generaties 11 maal een blauwe sclera met abnormale breekbaar- 
heid der beenderen en 9 maal hardhoorendheid vertoonden, (nl. 
_ 6 mannelijke en 5 vrouwelijke personen). Van de 9 hardhoorenden 
waren 3 vrij van sclera- en beenderafwijking nl. de stamvader, 
diens zoon en kleinzoon; omgekeerd waren 5 der lijders aan blauwe 
sclera enz. zonder hardhoorendheid; zoodat een zekere dissociatie 
der kenmerken kon worden vastgesteld. Waarschijnlijk is het feit 
dat de stamvader alleen doof was, de reden, waarom Schr. meent, 
dat in zijn stamboom geen dominantie heerscht, want in de 4 
verdere geslachten ziet men directe overerving. De mededeeling 
omtrent den stamvader berust echter op overlevering en van de 
stammoeder wordt niets gemeld, zoodat deze stamboom in ’t alge- 
meen zeer goed past (Ref) te midden der anderen. Het artikel is 
verder gewijd aan. de pathologische anatomie der afwijking en de 
combinatie met andere afwijkingen, die op een minderwaardig 
‚mesenchym wijzen. 
_- BEHR (geval met keratoconus) en HOFMANN (zware osteomalacie 
met vetzucht en zeer kleine schildklier) nemen een stoornis der 
interne secretie aan. Als de door BUCHANAN gevonden dunheid 
van hoornvlies en sclera juist is, moet de afwezigheid van uit- 
rekkingsverschijnselen aan deze oogen worden toegeschreven aan 
