
BOEKBESPREKING. 495. 
HENSEN (Klin. M. f. A. 1917. LIX. 33) geeft een stamboom over 
neuritis optica hereditaria en bespreekt 10 dergelijke ziektegeschie- 
denissen. Hij meent, dat de aandoening nu en dan daar aanwezig 
is, waar andere oorzaken moeten worden uitgesloten, ook al is 
de erfelijkheid niet direct aantoonbaar. In den stamboom zijn 4 
der zieke personen zoons van neven. Er bestond de bekende 
erfelijkheid via vrouwen. Tijdens den oorlog kwamen verschillende 
dezer aandoeningen tot uiting, zoodat naast den erfelijken aanleg. 
moet aangenomen worden de invloed van geestelijke en lichame- 
lijke uitputting. 
P. J. WAARDENBURG. 
HiLDING—MAGNUSSON (Arch. f. Ophth. 93. 4) geeft een stamboom: 
van een honden-familie, waaruit blijkt, dat sterk bloedverwante 
honden lijdende zijn aan nachtblindheid met oogveranderingen 
gelijkend op de atrophia retinae pigmentosa bij den mensch: peri- 
feer in ’t netvlies begint de aandoening; het netvliesepitheel is- 
gespaard behalve aan die gedeelten, waar het netvlies sterk is 
aangetast. Staafjes en kegels worden afgebroken; gliacellen ver- 
meerderen zich, de inwendige korrelcellen nemen af. De honden 
behooren tot de geïmporteerde veredelde Gordon setters. 
= P. J. WAARDENBURG. 
J. VAN DER Hoeve en A.DEKLEYN. Blauwe sclera, broosheid 
van het beenstelsel en gehoorstoornissen. Ned. Tijdschr. voor 
Gen. 1917 I. 13. 1003; uitvoeriger in v. Gr. Arch. f. O. 1918. 
95. I. 81. 
Nadat door verschillende schrijvers (EDDOWES bij vader en 
dochter, PETERS, STEPHENSON, €. 4, zie andere referaten) de aan- 
dacht was gevestigd op het samengaan van blauwe sclera met 
spontane beenfracturen en ontwrichtingen vonden VAN DER HOEVE. 
en DE KLEYN dat ook doofheid een hoofdsymptoom is. Van een 
familie van 22 leden in 4 generaties waren 17 in leven, waarvan 
15 onderzocht werden. Er waren 11 personen met blauwe sclera, 
waarvan 9 werden onderzocht. Allen waren doof, 10 hadden 1 of 
meer beenderen gebroken. De personen waren klein, ‘vertoonden. 
