496 BOEKBESPREKING. 
aandoeningen van het beenderstelsel (b.v. ruggegraatsverkrommingen 
e. a.) en congenitale anomalieén (b.v. astigmatisme, syndaktilisme 
enz.). De transmissie had plaats door aangetaste vrouwen. De 
doofheid berustte op otosclerose, in verder gevorderde gevallen 
ook gecompliceerd met labyrinthaandoening; zij was nog slechts 
‘éénmaal door ADAIR DiGHTON gevonden. In een tweede familie 
werd langs den mannelijken kant geërfd. In deze familie werd ge- 
vonden embryontoxon en gerontoxon corneae. Er was doofheid 
in drie generaties. De blauwe sclera gaat niet gepaard met een 
‘bepaalde iriskleur. Hier wordt geërfd een congenitale zwakke aanleg 
van de mesodermale weefsels, een blauwe sclera wordt steeds 
gevonden, doofheid komt er later bij en beenbreuken alleen als . 
er aanleiding toe bestaat. 
HoFFMANN (Deutsche Med. Woch. 33) nam familiair angioo'n- 
‘gezwellen waar, bij vader en zoon moest een 008 wegens i 
‘breiding van het gezwel worden verwijderd. 
P. J. Art 

Ester HoLM. Ein anatomisch untersuchter Fall von Aniridie. 
Kl. Mon. f. A. 66. Mei 1921—730. 
Een vader en 2 kinderen hebben aniridie. Het oog van het 
jongste kind, op 19 mnd. leeftijd gestorven, is belangrijk door 
ontbreken van de fovea centralis (naast het geval van SEEFELDER 
“u het tweede), kleinheid van de lens en aanwezigheid van basale 
irisstomp zonder afwijkingen aan corpus ciliare en kamerbocht. 
In de plaats van de fovea een area met plica centralis. 
PJ, WAARDENRURG, 
ALFRED KESTENBAUM. Ueber Megalokornea. Klin. Monatsbl. 
1919. Juni LXII. 734. 
J. Stänıı. Klinische Untersuchungen « an Mikrokorneaaugen 
mit besonderer Berücksichtigung von Kornealwölbung, Total. 
refraktion und Achsenlänge. zugleich ein Beitrag zur Megalo- 
korneafrage. Klin. Monatsbl. f. A. 1919. LXII. 316 
STHäLI. (Kliniek Haab te Zürich) heeft eenige normale en abnor- 
male kenmerken van het menschelijk hoornvlies onderzocht, betrek- 
